Jelenia Góra i Okolice

Film z Kursokonferencji Instruktorów Wykładowców w Passo Tonale

2011-12-05T20:13:00.002+01:00

W dniach 26.11 - 2.12.2011 roku we włoskiej miejscowości Passo Tonale odbyła się Kursokonferencja Instruktorów Wykładowców SITN-PZN oraz unifikacja instruktorów. Jazda na nartach możliwa była tylko na lodowcu. Tam właśnie odbywały się zajęcia - praktyczne – wykonywano zadania zjazdowe i biegowe.

Szkolenia narciarskie były prowadzone na zmianę przez polskich i włoskich instruktorów. Organizacja lekcji była bardzo dobra. Pracowano w trzech lub pięciu zespołach. Liderzy z obu krajów realizowali szkolenia zgodnie ze swoimi narodowymi programami. Zobaczyliśmy perfekcyjne pokazy – szczególnie te w wykonaniu Włochów. Prowadzący zajęcia poświęcili sporo czasu na wykonywanie podstawowych ewolucji, Niektóre w formie zabawowej.
Po południu odbywały się zajęcia z zakresu narciarstwa biegowego. Podobnie jak wcześniej prowadził je włoski instruktor.

Wieczorami rozmawiano o programach – między innymi Włosi przedstawili ciekawą wersję swojego programu nauczania w postaci prezentacji multimedialnej – ciekawej merytorycznie, efektownej - okraszonej znakomitymi zdjęciami filmowymi. Odbyły się również dwa spotkania - z przedstawicielami Regionu Trentino i kierownikami okolicznych szkół narciarskich. Ponadto gospodarze zapoznali polskich instruktorów z możliwościami podjęcia pracy w tym regionie.
Jak widać - kursokonferencja odbywała się w przepięknych plenerach. Nasza kamera nie próżnowała… Z zegarmistrzowską dokładnością rejestrowała wszystko to, co działo się na stokach . Przed obiektywem - instruktorzy zjazdowi, biegacze, snowboardziści, zawodnicy trenujący na bramkach a nawet ratownicy górscy odbywający swoje ćwiczenia.
Popatrzmy jeszcze chwilę na mały, ale niezwykle urokliwy lodowiec Presena. Dla tych z Was, którzy lubią trudne wyzwania to idealne miejsce. Stoki są tu strome! Na zdjęciach polscy i włoscy nauczyciele narciarstwa w akcji...

Na zakończenie jeszcze kilka sekwencji filmowych publikowanych już wcześniej na stronie Aesculap i Łysa Góra… Myślę, że będą one doskonałym uzupełnieniem zdjęć z Tonale. Po pierwsze występują tu elementy jazdy synchronicznej, której trochę mi brakowało na kursokonferencji (uważam bowiem, że udział w zajęciach demo teamu SITN byłby ciekawym uzupełnieniem zajęć i konfrontacją jazdy na najwyższym poziomie z instruktorami włoskimi). Po drugie – wspominałem już o wielkości lodowca Presena - jest on po prostu mikry. Nie przeszkadza to jednak Włochom i innym nacjom w korzystaniu do woli z jego uroków. Uśmiechniecie się może – ale nasuwa mi się takie porównanie. W Polsce jest także wiele malutkich ośrodków narciarskich. I warto je odwiedzać. Z różnych powodów… Bo, na przykład są to przyjazne, bezpieczne stoki, łatwo dostępne parkingi; nie trzeba jechać setek kilometrów przez trzy granice. Jest nieco ciszej i spokojniej… Taniej i... tu aż prosi się powiedzieć - będziecie także sponsorami polskiej turystyki... A więc, może by na Łysą Górę? W dodatku piękne widoki z Gór Kaczawskich – zapewnione! Oto nasza mikrostacja i okoliczne góry i pogórza.

Mgły nad Kotliną Jeleniogórską i Pogórzem Kaczawskim

2011-11-19T13:39:00.000+01:00

Dzisiejszy ranek zaliczam do piękniejszych. Krajobrazy widziane z Łysej Góry często urzekają. Jak na dłoni mamy Kotlinę Jeleniogórską, świetnie widoczne są całe Sudety Zachodnie z jej stolicą - Jelonką. Zawsze zachwycam się wspaniałą panoramą Pogórza Kaczawskiego. Jednak dzisiaj, po wyjściu ze schroniska stanąłem jak wryty! Powietrze w górach - niezwykle przejrzyste! A przed moimi oczami rozciągał się widok na góry i doliny okraszony jesiennymi mgłami. Subtelne, rozproszone światło wyjątkowo podkreślało tutaj przestrzenność krajobrazu. Mgły nie były jednolite. Ścieliły się delikatnie nad ziemią, w postaci smug, pasemek. Mocniej oświetlone przez słońce były całkiem białe a przy wzniesieniach, pod szczytami szare (w najróżniejszych odcieniach). Dysonansem powinny być kominy dawnej Celwiskozy. Ale dzisiaj jakby dodawały uroku naszej kotlinie. Ze swoistym wdziękiem przecinały mgłę, skupiając na sobie uwagę... Niczym wieżowce w wielkim mieście... Polecam Wam swoją nową impresję filmową :).

Jakuszyce - Jelenia Góra - asfaltowa przyjemność :)

2011-11-15T12:30:00.002+01:00

Dzisiaj parę słów (przedstawiam także nowy film, nazwałem go nudnym, bo i jest w istocie :)) o moim rowerowym szaleństwie. Na rowerze jeździłem od dziecka. Przeważnie po szosach, szutrowych drogach i ścieżkach w okolicach Jeleniej Góry. Na "zwykłych rowerach" i składakach. W latach sześćdziesiątych, siedemdziesiątych nikt jeszcze nie śnił nawet o rowerach górskich. Wypuszczałem się w góry na radzieckiej Ukrainie, wówczas bardzo popularnym jednośladzie w Polsce. Nie do zdarcia, toporny i ciężki (daleko mu było do współczesnych lekkich konstrukcji), na mocnych kołach. Moim ulubionym miejscem była (i jest) Smogornia - tam spędzałem zimą dużo czasu na nartach. A latem - odbywałem rowerowe przejażdżki. Rower ten nie miał przerzutek, trzeba go było pod górę podprowadzać. Za to z góry jechało się zawsze wspaniale :) Dobrze trzymał się drogi. Znałem dobrze nieoznakowane górskie ścieżki z Borowic lub z Bierutowic. Poza grzybiarzami i zbieraczami jagód, rowerzystów, turystów w podobnych miejscach się nie spotykało. Czasy się zmieniły... Teraz z góry zjeżdżamy na super nowoczesnych aluminiowych maszynach, z full-amortyzacją. Żadne nierówności są niestraszne. A przyjemność ogromna (szczególnie podczas lata); z daleka od spalin - na ogół uciekam do lasu z asfaltowych traktów. W terenie spotykam na każdym kroku innych zwariowanych bikerów. W XXI wieku rowerzyści w górach - to rzecz normalna. Jednak jesienią przepraszam się z szosą, bo w terenie panuje niepodzielnie nieprzyjemne błoto... Zakładam na obręcze gładkie opony i do pierwszego śniegu grzeję po asfaltach. A jak to wygląda z perspektywy widelca mojego rowerku? Postanowiłem nakręcić film z ulubionego zjazdu z Jakuszyc. Tym bardziej przyjemnego, że po niedawno wyremontowanej drodze, idealnie gładkiej. Filmowanie w trakcie jazdy - łatwe i wydaje się proste jak barszcz. Jednak trzeba uważać na samochody. Udało mi się cało i szczęśliwie dojechać do Jelonki. Tematem głównym jest oczywiście droga - dużo jej tutaj, ale taki był pomysł na blogowy użytek. Po drodze... kilka atrakcji. A przede wszystkim cudowna Dolina Kamiennej. I jeszcze Cieplice. Do Rynku dojechałem o zmierzchu. Popatrzcie - jedźcie razem ze mną :)

Część I

Część II

Ostrzyca Proboszczowicka

2011-11-14T15:43:00.003+01:00

W dniu 13.11.2011 odbyła się kolejna jesienna wycieczka uczestników Szkoły narciarskiej Aesculap (uwaga, szósta a nie piąta, jak podałem omyłkowo w tytule relacji filmowej - patrz poniżej). Tym razem pojechaliśmy do Proboszczowa (wieś typu łańcuchowego, leży nad rzeką Skorą, 280 m n.p.m., 6,5 km na południe od Pielgrzymki - na Pogórzu Kaczawskim). Zwiedziliśmy pałac rodziny von Redern (XVIII w) oraz kościół pod wezwaniem Św. Trójcy (wzmiankowany w 1217 r.) A stamtąd wspięliśmy się na Ostrzycę - Śląską Fujijamę. Jest to pozostałość większego stożka wulkanicznego. W partii szczytowej występuje gołoborze. Na szczyt wchodzi się po 445 bazaltowych schodkach. Wykorzystałem informacje z: 1. Gmina Pielgrzymka Zaprasza; 2. Wikipedia.

Jesień w Sudetach Zachodnich

2011-11-05T10:58:00.004+01:00

Ogólnopolskie Dożynki na Jasnej Górze - 4.09.2011

2011-09-08T19:44:00.000+02:00

W dniu 4.09.2011 roku na Jasnej Górze odbyły się ogólnopolskie dożynki. Święto dziękczynienia Bogu za plony...

Łysa Góra - Gdańsk - Jelenia Góra

2011-09-01T07:08:00.000+02:00

To moja kolejna wyprawa rowerowa. Wiele podróżuję rowerem. Każdy urlop wypoczynkowy spędzam w ten właśnie sposób. Za każdym razem dwa tygodnie w drodze. W nogach już tysiące kilometrów na szosie Wiele wrażeń W oczach setki miast, miasteczek i wsi Nieustające pragnienie wędrowania, oglądania, podziwiania coraz to nowych krajobrazów. Coś mnie popycha do tych wielkich wyryp Pomimo konieczności włożenia dużego wysiłku, z każdego wyjazdu mam wiele satysfakcji i wręcz przyjemności z pokonywania własnych słabości, lenistwa. Samotna wędrówka przez Polskę to okazja nie tylko do budowania formy do zimowego sezonu (jestem w końcu narciarzem). To również czas na przemyślenia o sprawach różnych. I czas na odnowę, relaks psychiczny. Zapytacie pewnie jak to możliwe w warunkach ciężkiej pracy fizycznej jaką wykonuję na rowerze. Kiedy pot zalewa czoło a nogi odmawiają posłuszeństwa podczas nieustannego pedałowania. Kiedy kierowca TIR-ów spycha człowieka do rowu. Kiedy wiatr wieje w twarz. Kiedy deszcz zacina w oczy. Jest możliwe! Bo przez te dwa tygodnie odrywam się tak naprawdę od rzeczywistości. Nie słucham nikogo, jadę gdzie oczy poniosą. Zatrzymuję się gdzie chcę. Sam sobie sterem, żeglarzem, okrętem Trywialnie mówiąc - ładuję akumulatory; po powrocie jestem jakby nowo narodzony. I wracam do pracy. Cóż może być lepszego? Sierpień 2011 roku Łysa Góra - Gdańsk - Jelenia Góra.

Wyruszyłem z Łysej Góry - dokładnie, jak w tytule tego filmu. Niech ta wyprawa promuje jedyną stację sportów zimowych i letnich w Górach Kaczawskich. I bez obrazy powrót zaplanowałem do Rynku - serca naszego miasta. Żeby było po równo W czasie podróży będę spotykać wielu ludzi. Pierwsze pytanie: -Skąd jesteś? Zawsze odpowiadam z dumą - Z Jeleniej Góry - Perły Sudetów Zachodnich. I etap rozpocząłem zjazdem do Świerzawy. Było to w zimny deszczowy dzień.

Powrót - jednym słowem Albo - dokładnie połowa podróży. Mogłoby się wydawać - z górki Jednak to tylko złudzenie... W końcu jestem prawie na poziomie morza i czeka mnie - mówię to pół żartem pół serio oczywiście - wspinaczka do Jeleniej Góry Póki co, muszę przejechać Kaszuby. Etap trudny, bo w tym dniu wieje bardzo silny wiatr. Jadę z częstymi przerwami. Atrakcją dnia jest pobyt w niezwykle oryginalnej karczmie kaszubskiej, jak również zaliczenie Wieżycy. Nieco później dotrę do Kościerzyny i dalej do Wdzydz. Trzy słowa o Międzychodzie, który również leży na mojej drodze. Okolice - kraina 100 jezior - przepiękne krajobrazy. Samo miasto położone jest malowniczo pomiędzy Wartą a Jeziorem Miejskim. Do atrakcji miasta wlicza się ładny park porastający brzegi jeziora. Spędziłem to prawie godzinę - zasłużona przerwa w jeździe. A ścieżka rowerowa prowadzi tuż nad wodą Jakoś szybko i bez większych zachwytów przejechałem przez Zbąszyń - dookoła Jeziora Zbąszyńskiego (z noclegiem w Nowej Wsi Zbąskiej). Teraz skierowałem się do Sławy.

Ilekroć tu bywałem - zawsze zachwycałem się Jeziorem Sławskim. Panuje tu specyficzny mikroklimat, który ma cechy oceaniczne - łagodne i krótkie zimy, lata natomiast nie są upalne. Bogactwo regionu - to wspaniałe lasy woda i świat ptaków. Jezioro jest wielkie - 817 ha. Nazywane czasem śląskim morzem. Na drugim jego krańcu leży Lubiatów, który kiedyś często odwiedzałem (organizowaliśmy tam obozy sportowe Szkoły narciarskiej Aesculap). Miejscowości te dzieli ponad 9 kilometrów. Włodarze terenu konsekwentnie realizują program ratowania Jeziora Sławskiego przed zanieczyszczeniami, pracuje oczyszczalnia. Spacerując obecnie nad jeziorem mam wrażenie, że woda jakby czystsza. Zainwestowano również w strukturę turystyczną. Po przerwie - nie poznałem nabrzeża i kąpieliska w Sławie. Zmieniło się tu bardzo na korzyść. Jak i samo miasto nabrało barwA park jak zwykle pełen uroku itaki tajemniczy. Można tu godzinami spacerować - z wielką przyjemnością. Pośród drzew ściele się niekończący się dywan zielonego bluszczu, który również wspina się po nich. Widok niesamowity - jak w bajce. W Sławie gościłem dwa dni.

Zanim dojechałem do Żagania - mety przedostatniego etapu - odwiedziłem Nową Sól - miasto położone nad Odrą. Wielkie wrażenie wywarła na mnie budowa portu rzecznego w tym mieście. Miasto postawiło na turystykę rzeczną. Najprawdopodobniej już od przyszłych wakacji pomiędzy Głogowem a Kostrzyniem nad Odrą będą kursowały dwa statki. Jest to wynik finalizacji ambitnego, prowadzonego wielkim rozmachem projektu o nazwie "Odra 2014", który obejmuje rzekę na długości 250 km. Z satysfakcją filmowałem port w Nowej Soli. Wrócę tu szybko. na wymarzony rejs. I jeszcze Żagań. Także leży nad Bobrem (koryto rzeki jest tu szersze). Mamy tu malowniczy park. Ładne to miasto z wieloma zabytkami W centrum miasta góruje Pałac Książęcy, w którym mieści się między innymi centrum kultury, niektóre wydziału urzędu miejskiego. Z Żagania przez Lubań i Gryfów Śląski do domu. W Lubaniu spotkałem przemiłych rowerzystów, którzy zorganizowali wyprawę ze Zgorzelca do Wrocławia aby promować swoje miasto. Jestem już w Jeleniej Górze. Koniec wyprawy. Na zakończenie filmuję kamieniczki, ratusz i siebie. Do zobaczenia na szlaku w przyszłym roku.

Rowerem z Zabobrza do Maciejowej

2011-07-21T11:14:00.007+02:00

Zanim miałem przyjemność jechania jeleniogórskim traktem wzdłuż obwodnicy północnej, traktem rolniczo-rowerowo-spacerowo-rolkowym jeździłem tu i tam. Podróżuję przeważnie rowerem. Nie wyobrażam sobie spędzenia urlopu bez tego użytecznego pojazdu. Jazda na rowerze łączy przyjemne z pożytecznym. Jednoślad to doskonały przyrząd treningowy ( przygotowuję się na nim do sezonu narciarskiego) a także znakomity - tani, zdrowy ekologiczny środek lokomocji. Są kraje, w których dokłada się do pensji pracownikom za dojazd do pracy rowerem. A więc, jedźmy... Aparat, termos, kanapki do plecaka czy sakw rowerowych. W drogę! Zwiedzać naszą kotlinę, Polskę i świat. Kto jest ciekaw jak ja wykorzystuję swój rower niech zajrzy na moje podróżnicze strony...

Tymczasem zapraszam do obejrzenia tej najnowszej inwestycji rowerowej, jaką zafundowało nam miasto. Jedźcie wraz ze mną nowiutką ścieżką - umożliwia to obiektywne oko mojej kamery.

Nie zraźcie się tylko faktem, że ścieżka ta nie ma jak do tej pory połączenia z żadną inną ścieżką rowerową w mieście. Sama w sobie jest atrakcją turystyczną, bo to jakościowy ewenement, w pozytywnym tego zwrotu znaczeniu. Należy tylko dowieźć rower na dachu samochodu do Zabobrza i pojeździć tam i z powrotem do woli. Zabobrze - Maciejowa, Maciejowa Zabobrze i tak dalej. Jest gwarancja, że żaden samochód nie przetnie nam drogi. No, może jakiś pojazd rolniczy się trafi; ale nie wybrzydzajmy. Trakt jest równy jak stół. Jak się już wyszalejemy na nowiutkim asfalcie, możemy zapakować rower na dach i pojechać na następny odcinek ścieżki w mieście, lub (co polecam gorąco) do krainy czy też raju dla rowerzystów w Górach Izerskich.

Wypada podziękować włodarzom miasta, że zdecydowali się na budowę kosztownych autostrad dla rowerów. Może nasze marzenia ziszczą się, i w końcu dożyjemy oddania do użytku dużej sieci takich dróg, jakie istnieją już od dziesięcioleci w krajach wysoko rozwiniętych. Takich dróg, którymi dojedziemy bezpiecznie w góry, do sklepu czy do pracy. A rodzice zamiast codziennie odpalać samochód, wsadzą po prostu dzieci do rowerowego wózka i zawiozą do przedszkola, bez obawy, że rąbnie w nich jakiś oszołom siedzący za kierownicą równie szalonego auta.

Letnie narciarstwo

2011-07-04T10:11:00.002+02:00

Uprawiamy obecnie letnie sporty. Wróćmy jednak na chwilkę do narciarstwa. A ściślej do letniego narciarstwa. Nigdy nie brakowało zapaleńców, którzy już po zakończenie "normalnego" sezonu nadal marzyli o jeździe na nartach. Obecnie nie ma może z tym specjalnego problemu. Siada się w samochód lub samolot i już... jest się na śniegu. Na lodowcu lub w hali (patrz artykuł "Na nartach pod dachem"). Dawniej nie mieliśmy takich możliwości. Zamknięci za żelazną kurtyną, zdani byliśmy na rodzime chwi-lodowce. Tak właśnie nazywaliśmy w latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych łaty śniegu w kotłach polodowcowych i niszach karkonoskich. Aby pojeździć (i nie u krywajmy - sporo się napodchodzić) trzeba było wspiąć się wysoko, aż na samą grań z nartami i ciężkim plecakiem na plecach. Łabski Szczyt, Samotnia... Spędzaliśmy tam wiele godzin. Niezwykłe przeżycia... radość wysiłku... narciarskie przyjaźnie. Jeździłem na chwi-lodowcach jeszcze jako dziecko. Z podziwem patrzyłem na moich rodziców i wielu innych dorosłych narciarzy - kolegów ojca, instruktorów, ratowników GOPR. Znakomicie jeżdżących na nartach. Proszę mi wierzyć - niełatwo było zjechać po stromym zboczu kotła; utrzymać się na twardym firnie. A każdy upadek mógł spowodować nieprzyjemne obtarcia po kontakcie z ostrymi ziarnami lodu (w najlepszym wypadku).Jeździliśmy bowiem w kąpielówkach - przyjemnie, ale trzeba było uważać. Dodatkowym utrudnieniem był ustawiony slalom. Wtedy nazywaliśmy go slalomem czekoladowym. W nagrodę za zwycięstwo otrzymywało się właśnie czekoladę (rarytas w tych czasach). Radość nasza trwała zazwyczaj do połowy czerwca (były zimy kiedyś, oj były!). Zdarzało się jednak jeździć i w lipcu. Do końca zycia będę wspominał te chwile. Obecnie uprawianie letniego narciarstwa jest niemożliwe. Mamy KPN. Aby zobrazować Wam jak to kiedyś wyglądało przedstawiam archiwum (Na zdjęciach Teresa i Stanisław Rażniewski jak również również dr. Janusz Januszewski wraz z przyjaciółmi; Janusz Cich z grupą ratowników, zawodnicy i wspaniali narciarze tamtych czasów - lata pięćdziesiąte i sześćdziesiąte! Zanim narodziła się idea Aesculapa); jak również polecam swoją stronę, na której znajdziecie więcej informacji (więcej archiwalnych fotografii). >>>

Trzy w jednym - Trophy Maja Włoszczowska MTB Race

2011-06-06T08:21:00.001+02:00

Trzy w jednym, czyli potrójne święto społeczności kolarskiej Jeleniej Góry i nie tylko. Tak można by określić w skrócie wydarzenia jakie zaszły w Kotlinie Jeleniogórskiej w dniach 4 i 5 czerwca 2011 roku.
W sobotę na Rynku Jeleniogórskim odbyły się zawody sprinterskie z udziałem znakomitych polskich i zagranicznych kolarzy górskich.
W niedzielę natomiast mieliśmy okazję obserwować tych samych zawodników na trasie w okolicach Pałacu Paulinum -- cross-country -- szybki, ciekawy, urozmaicony, z trudnymi podjazdami i zjazdami. Za chwilę zobaczymy górali w akcji.

Góry Izerskie

2011-05-16T15:02:00.000+02:00

Dość często jeżdżę rowerem po Górach Izerskich. Moje ulubione trasy znajdują się w okolicach Jakuszyc, Hali Izerskiej, Polany Izerskiej, Rozdroża Izerskiego i Świeradowa Zdroju. A stałym miejscem odpoczynku jest Chatka Górzystów. Malutkie schronisko położone malowniczo na Hali Izerskiej .

1 maja 2011 roku przyjechałem w Izery szynobusem. Tym razem zaplanowałem spacer z Jakuszyc do Świeradowa Zdroju (a powrót do Jeleniej Góry przez Górzyniec o czym dalej.
Wybrałem jeden z wielu ciekawych wariantów dojazdu do uzdrowiska. Start przy stacji benzynowej (nieopodal znajduje się dość znana Gospoda Graniczna Bombaj). Podjeżdżałem najpierw lekko wznoszącą się, widokową drogą w kierunku Kopalni Stanisław. Za moimi plecami Karkonosze z doskonale widoczną Szrenicą, Halą Szrenicką i przekaźnikiem nad Śnieżnymi Kotłami. A dalej od Rozdroża pod Cichą Równią idealnie płaską i równiutką drogą szutrową, malowniczo opasującą Masyw Zielonej Kopy (po prawej ręce Złote Jamy 1088 m n.p.m.). Przeciąłem jeszcze Jagnięcy Jar i zjechałem żółtym szlakiem do Chatki Górzystów. Tam krótki odpoczynek. Z przyjemnością patrzyłem na ładnie położone schronisko, niedawno po remoncie. Przecież to moje ulubione miejsce. Jedyny budynek, jaki ostał się po osadzie górskiej, która przetrwała II wojnę światową, niszczona do końca lat pięćdziesiątych (szczegóły znajdziecie między innymi na mojej stronie internetowej w artykule Janusza Skowrońskiego. Obecnie szczególnie podczas weekendów -przebywa tu wielu pieszych turystów i rowerzystów.

Po krótkim podjeździe na Polanę Izerską nastąpił szaleńczy zjazd i Już jestem w Świeradowie. Uzdrowisko to jest pięknie położone w Dolinie Kwisy, u stóp Stogu Izerskiego i Grzbietu Kamienieckiego. Najciekawszym obiektem architektonicznym tego miasta jest wybudowany w 1899 roku Dom Zdrojowy z najdłuższą na Dolnym Śląsku Halą Spacerową (liczy sobie ona 80 metrów). Przed obiadem jeszcze krótki spacer po mieście. Na ulicach kuracjusze uzdrowisko w dużej części odwiedzają nasi zachodni sąsiedzi. Wiele ładnych dobrze utrzymanych pensjonatów i hoteli. Jest na czym oko zawiesić. Czysto i schludnie

Już niemal wieczorem, po 18-nastej udałem się w drogę powrotną. Podjazd na Rozdroże Izerskie i przepiękny zjazd Doliną Małej Kamiennej do Piechowic a dalej przez Piastów do Jeleniej Góry.

Michał Rażniewski

Śmig

2011-04-23T08:44:00.001+02:00

Pokaz jazdy na nartach w wykonaniu autora tego blogu. Miejsce: Łysa Góra w Górach Kaczawskich. Piękne widoki na Sudety Zachodnie gwarantowane!

Sanktuarium Matki Bożej Jasnogórskiej

2011-04-14T10:24:00.004+02:00

Kwiecień 2011 roku. Wraz z mamą wybraliśmy się do Sanktuarium Matki Bożej Jasnogórskiej ... Spędziliśmy tam całe dwa dni... piękne to były przeżycia, chwile wzruszeń, czas spędzony na modlitwach a także na zwiedzaniu świętego miejsca. Jak zwykle były tłumy - wielu pielgrzymów z całej Polski. I tak wielu młodych ludzi... Zabrałem ze sobą kamerę. Oto pamiątka z pobytu na Jasnej Górze...

Dlaczego lodowiec Łysa Góra?

2011-02-28T21:21:00.004+01:00

Pytają mnie ludzie dlaczego w komunikatach narciarskich Łysej Góry pojawiają się określenia "lodowiec" lub "chwi-lodowiec". Niektórzy wręcz zarzucają mi, że piszę bzdury, fantazjuję i tym podobne...

Zawsze odpowiadam: oczywiście, że nie piszę tych "bzdur" ze śmiertelną powagą. Przeciwnie mrużę lekko oczy, traktując to jako swego rodzaju zabawę w słowa, wychodząc z założenia, że "cel uświęca środki" (w pozytywnym tego zwrotu znaczeniu). Te niewinne użycie słowa lodowiec (porównanie) ma służyć promocji naszej mikrostacji. I tyle...

Jak na lodowcu to znaczy, jak na jęzorze wiecznego lodu w wysokich górach (przynajmniej wizualnie; nie czytaj broń Boże, jak na lodzie!). Lodowce w potocznym rozumieniu przez miłośników nart - są to miejsca do całorocznego uprawiania narciarstwa.

Spędzają tam czas miliony narciarzy. Najciekawiej jest oczywiście w lecie, kiedy to biel jęzora śniegu kontrastuje z szarością skał i górską roślinnością.

Ponieważ mamy w tym momencie właściwie bezśnieżną zimę - nie ma śniegu w Górach Kaczawskich, za wyjątkiem właśnie naszej mikrostacji, gdzie znajduje się jęzor sztucznego śniegu (TYLKO NA STOKU WZDŁUŻ WYCIĄGÓW Łysej Góry) - to właśnie jest świetna okazja do takiego porównania. Nasz jęzor do złudzenia przypomina ten alpejski - nieprawdaż ;) Na dowód załączam dzisiejszy film (nie pierwszy podobny, zresztą).

A "chwi-lodowiec"? Określenie te jest jak najbardziej adekwatne do sytuacji sztucznego śniegu, który robi podobne wrażenie (leży sobie samotnie na północno-wschodnim zboczu Łysej Góry na zielonych łąkach, pod lasem), i prędzej czy później popłynie (po odwilży) do morza.

Film

Zdjęcia

Widoki z Okola na Łysą Górą w dniu 28.02.2011

Łysa Góra i Dolina Chrośnickiego Potoku

2011-02-03T12:34:00.002+01:00

Gorąco polecam zupełnie nowe ujęcia filmowe i fotograficzne Łysej Góry i okolic. Niedawno odbyłem dwa krótkie spacery po zboczach Okola (szczytu znajdującego się w Grzbiecie północnym Gór Kaczawskich). Plonem pierwszej wycieczki jest film, dostępny poniżej. Podczas drugiej - robiłem zdjęcia z przeciwstoku (po drugiej stronie Doliny Chrośnickiego Potoku). Założę się, że nie znacie tego widoku :)

1. Galeria

2. Film

Promocja Jeleniej Góry i Łysej Góry

2011-01-19T21:00:00.012+01:00

Niedawno temu, przy okazji 40-lecia Aesculapa, napisałem okolicznościowy artykuł... Było tam o naszej szkole - szacownym jubilacie, jego historii, osiągnięciach... Było o Łysej Górze i Jeleniej Górze. Właśnie... Zatrzymajmy się chwilę... Oto dwa nierozerwalnie związane ze sobą podmioty działań w zakresie rozwoju turystyki (chociaż nie wszyscy przyjmują to chętnie do wiadomości, o czym dalej). Dwa miejsca, dwie atrakcje regionalne w Sudetach Zachodnich leżące od siebie o przysłowiowy rzut beretem (filmy prezentujące walory Łysej Góry, Jeleniej Góry i okolic - poniżej niniejszego tekstu).

Łysa Góra - to ośrodek powstały na skutek ciężkiej pracy społeczności narciarskiej, która chciała mieć własne, bezpieczne miejsce do szkoleń narciarskich. Ponieważ nikt z władz nie był w stanie zaoferować takiego prezentu, członkowie Aesculapa zakasali rękawy i sami wybudowali w ciągu dwudziestu lat swoją mikrostację.

Aesculapiacy wiedzieli co robią... Stworzyli bazę w miejscu, które było do tej pory białą plamą na mapie narciarskiej Polski. Jednocześnie położoną w paśmie górskim, z którego roztaczają się jedne z najpiękniejszych widoków na świecie. Jest to niewątpliwie wielki atut nartowania, rowerowania i jazdy konnej. Sporty te smakują lepiej w niezwykle urokliwych plenerach i klimatach (przypominam - słynne sudeckie szadzie i inwersje, a przede wszystkim cudowny widok na Góry Olbrzymie).

Okazało się, że tak naprawdę wybudowali ją miastu. Szkoła i Klub chce udostępniać ją przede wszystkim Jeleniej Górze, jako że - rzecz naturalna - członkowie naszego stowarzyszenia są jednocześnie mieszkańcami miasta. Łysa Góra wznosząca się tuż nad Jelenią Górą zaprasza od wielu lat wszystkich Jeleniogórzan. Bez wyjątku. Jeżdżą tu przedstawiciele różnych nacji, stanów i zawodów. Nie wyłączając pracowników Ratusza.

W Góry Kaczawskie przyjeżdżają także turyści z innych stron. I tu mamy niewątpliwą zasługę w promocji Kotliny Jeleniogórskiej. Bo narciarze, koniarze i rowerzyści (te sporty uprawia się w mikrostacji) odwiedzają Jelenią Górę przy okazji (lub przynajmniej dowiadują się o niej). Jeszcze internet - dobrodziejstwo XX i XXI wieku... Zgodnie z naszymi obserwacjami ruch na naszej stronie www jest spory - statystyki ukazują, że jej oglądalność zimą wynosi kilka tysięcy wizyt dziennie (internautów z Polski i Europy). Przekłada się to na ruch w mikrostacji... Na naszych parkingach natykamy się na samochody z rejestracją wrocławską, legnicką, głogowską, lubińską, poznańską, zielonogórską. Przyjeżdżają tutaj także narciarze z Wałbrzycha czy Opola. Jednym słowem z całej południowo-zachodniej Polski. Nie brakuje oczywiście gości z innych części kraju czy zagranicy.

Tyle o nas na razie; mowa o dorobku materialnym i promocyjnym, nie wgłębiając się w tym momencie w aspekty działań wychowawczych szkoły i nauki jazdy na nartach, o tym może przy innej okazji.

Jelenia Góra - przepięknie położone miasto, leżące nad rzeką Bóbr, otoczone czterema pasmami górskimi; Karkonoszami, Górami Izerskimi, Górami Kaczawskimi i Rudawami Janowickimi. Niezwykła starówka, secesyjna zabudowa ulic, wysokiej klasy zabytki sakralne. Miasto - Perła Sudetów Zachodnich. I bez mała przylegające do niej pałace i ogrody, najliczniej spotykane w Polsce. Narciarze zjeżdżają z gór i... po południu... do miasta... Ale... tu nie chcę odbierać chleba specjalistom od promocji Jelonki. Sygnalizuję tylko możliwości zwiedzania gościom-turystom.

Teraz czekamy tylko na rewanż ze strony Miasta. My załatwiliśmy gości w naturze i wirtualnej rzeczywistości. Nasze zdjęcia i filmy o Kotlinie Jeleniogórskiej, Łysej Górze i Jeleniej Górze obejrzało kilkaset tysięcy osób. Radzimy sobie jak umiemy z promocją we własnym zakresie - własnymi siłami. A przykładową realizacją naszych marzeń jest wybudowanie przez Miasto drogowskazu pokazującego wszystkie cztery strony świata. Drogowskaz ten mógłby stanąć w sercu miasta, w Rynku i pokazywałby symbolicznie (i sprawiedliwie) - cztery pasma górskie wchodzące w skład Sudetów Zachodnich. Tylko tyle?. Aż tyle... Bo jak tu zmienić mentalność włodarzy miasta i powiatu i przyzwyczajenia niektórych mieszkańców. Pokutujący od wielu lat mylący slogan reklamowy Jelenia Góra - Perła Karkonoszy, może się okazać przeszkodą nie do pokonania. A może się mylę?

Dlaczego Jelenia Góra - Perła Sudetów Zachodnich?

Chodzi tu o położenie Jeleniej Góry... Miasto-perła - mamy tu dwa znaczenia. Oczywiście perła - coś pięknego itd. Jednocześnie - dosłownie - miasto leży w muszli. Jakby w zgodzie z naturą... U stóp Gór Kaczawskich, a w większej odległości od innych pasm Sudetów Zachodnich. Muszla to Kotlina Jeleniogórska wraz z otaczającymi ją zewsząd brzegami-górami. A perła - Jelonka - rośnie na jej dnie. Czy tak nie jest ciekawiej i zasadniej? Jelenia Góra - Perła Sudetów Zachodnich... To jest dopiero nazwa marketingowa! Takie przedstawienie regionu jako produktu turystycznego jest w pełni uzasadnione-wytłumaczalne - zgodne z geografią, potrzebami i możliwościami turystycznymi (przecież Karkonosze są już zatłoczone do granic możliwości). I zastosowanie takiej właśnie nazwy do reklamowania miasta, byłoby chyba bardziej zgodne ze sławetną Strategią Zrównoważonego Rozwoju Powiatu Jeleniogórskiego.

Michał Rażniewski

40-lecie Aesculapa - film

2011-01-14T13:16:00.016+01:00

9.01.2011... Ten dzień obfitował w wydarzenia. Imprezy obchodów 40-lecia zbiegły się z wizytą Polskiego Radia Wrocław, która to rozgłośnia prowadziła relację z narciarskiej niedzieli na Łysej Górze. Odbywały się wejścia na żywo - były wywiady z narciarzami, kierownictwem SN i SKS Aesculap, ratownikami.

Punktualnie o godz. 9.30 rozpoczął się planowany slalom gigant. Startowali uczestnicy Aesculapa, jak również aktualni i byli członkowie, którzy działali lub brali udział w zajęciach, w okresie minionych 40 lat.

Po zawodach odbyło się ognisko, a na zakończenie dnia oficjalna uroczystość podczas której, po wystąpieniach Prezes SN i SKS AESCULAP Joanny Ceglińskiej, założyciela Szkoły i Klubu Teresy Rażniewskiej, Prezydenta Jeleniej Góry Marcina Zawiły, odsłnięto pamiątkową tablicę nadania mikrostacji imienia Teresy i Stanisława Rażniewskich. Oprócz wymienionych wyżej osób w uroczystości brały udział: Danuta Koenig (wspołzałożycielka szkoły) i Zofia Zahorska. A także członkowie honorowi Krystyna Szemplińska i Mieczysław Bogdaszewski. Artykuł z okazji 40-lecia. >>>

Poniżej reportaż filmowy składający się z trzech części oraz list Prezydenta Jeleniej Góry Marcina Zawiły.

Slalom i jazda synchroniczna

2011-01-14T13:11:00.003+01:00

Jazda synchroniczna ma w Aesculapie duże tradycje. I jest naszym zdaniem niezbędna w procesie szkoleniowym. Poza niewątpliwymi zaletami takiej formy zajęć narciarskich - która niesie ze sobą poprawienie skuteczności techniki, koordynacji ruchów w grupie, zgrania zespołu - mamy tu praktycznie nieograniczone możliwości promocji naszej kadry i szkoły. Grupowe zjazdy są bowiem bardzo widowiskowe. Tym ciekawsze, im doskonalszy jest pokaz. Jego jakość uwydatniają jednakowe kombinezony demonstratorów.

Aesculap ma już 40 lat!

2010-11-08T20:22:00.007+01:00

Mamy jesień 2010 roku. Dokładnie 40 lat temu formowała się pierwsza grupa szkoleniowa Aesculapa. Teresa Rażniewska i Danuta Koenig ówczesne pracownice Uzdrowiska Cieplice oraz Stanisław Rażniewski, nauczyciel, trener narciarstwa i instruktor wykładowca snuli wtedy plany wspólnych wyjazdów na narty w Karkonosze. Podjęli się trudnego wyzwania. Postanowili bowiem utworzyć pierwszą szkołę narciarską na terenie Kotliny Jeleniogórskiej. Tak naprawdę nie mieli żadnego wzorca, poza nielicznymi, rzadko przesiąkającymi przez "żelazną kurtynę", informacjami o alpejskich szkołach jazdy.

Na terenie Jeleniej Góry i Sudetów Zachodnich można było w tym czasie obserwować prężny rozwój dotowanych przez Państwo, klubów sportowych, których działalność była podporządkowana jednemu celowi - sportowi wyczynowemu. System szkolenia - tutaj często przytaczany przykład "piramidy sportowej" - nie pozwalał na szerzej zakrojoną zabawę z dziećmi. Nie było na to po prostu czasu. Dotacje musiały się zwracać i to szybko. Najlepiej w postaci wyników na Mistrzostwach Polski czy Zimowych Igrzyskach Olimpijskich. Nie ukrywajmy - musiano i nie wahano się bardzo wcześnie wprowadzać do zajęć z dziećmi elementy treningu ukierunkowanego. Szybko - na tyczki - powtarzanie torów slalomowych, szybko, jak najszybciej... Rodzice stosunkowo chętnie zapisywali swe dzieci do znakomicie funkcjonujących klubów narciarskich, które zapewniały sprzęt i bezpłatne wyciągi, dojazd na zajęcia, a nawet już wtedy szyte klubowe stroje.

Wszystkie te rarytasy były niedostępne przeciętnej ówczesnej rodzinie. Dlatego organizatorzy Aesculapa mieli sporo kłopotów na początku swojej działalności - konkurenci często przechwytywali dzieci wychowywane od podstaw w szkole.

W czasie pamiętnej zimy 1970, udało się zebrać 10-cio osobową grupę. W założeniu rekreacyjną. Nie zapominajmy - narciarzy niekoniecznie z predyspozycjami do wyczynu - rekrutujących się całkowicie z pracowników (lekarzy, pielęgniarek, rehabilitantów itp.) służby zdrowia i ich dzieci. Nie ukrywam, że fakt zamożności tego środowiska ułatwił start szkoły. Jak również bardzo dobra współpraca z Polskim Towarzystwem Turystyczno-Krajoznawczym. Założono wtedy Koło nr 5 PTTK - specjalnie dla uczestników Aesculapa (i w ramach tego koła odbywała się ówczesna działalność). Nie mniej, kierownictwo naszej szkoły narciarskiej przez całe lata usilnie pracowało nad minimalizowaniem kosztów uczestnictwa. Wbrew pozorom nie była to nigdy działalność stricte komercyjna. A poprzez szukanie oszczędności, permanentne budowania wyciągów (wyrwirączki pod Łabskim, na Odrodzeniu, w Jakuszycach, wyciągi talerzykowe w Jagniątkowie, na Ulimce, z aktualną mikrostacją włącznie) doszło do sytuacji, kiedy członkami szkoły mogli zostać przedstawiciele mniej zamożnych grup społecznych. Pomimo tego Aesculapowi jeszcze przez długie lata przylepiano łatkę "szkoły elitarnej". W czasach komunizmu szczególnie... Ze strony lokalnych władz padały zarzuty: za naukę trzeba słono płacić... prywata... Stanisław Rażniewski odpowiadał wtedy: - to dajcie pieniądze na wychowanie tych dzieci... Bez echa oczywiście... Ale i... chwila spokoju...

Obecnie z dawnej tradycji została tylko nazwa. I... można by rzec, dzieci lekarzy to rzadkość w Aesculapie.

Od początków istnienia szkoły, dzieci wychowywano i kształcono w narciarstwie w duchu umiłowania przyrody, szacunku i respektu dla groźnych gór. Zanim doszło do budowy Łysej Góry, Aesculapiacy musieli każde zajęcia narciarskie odbywać w Karkonoszach. Ze wszelkimi tego faktu konsekwencjami.

A więc: Nerwy w kolejkach do zatłoczonych wyciągów... Brak należytego bezpieczeństwa na ruchliwych, nierównych, wąskich nartostradach karkonoskich... Brak kontaktu z poszczególnymi instruktorami na olbrzymich przestrzeniach górskich (nie było wtedy telefonów komórkowych)... Częstokroć konieczność pieszych wypraw do miejsca zajęć. Proszę sobie tylko wyobrazić. Spacer z pełnym obciążeniem do schroniska pod Łabskim Szczytem. Szliśmy gęsiego, często po kolana w śniegu. Małe dzieci, instruktorzy i rodzice. Tam przerwa na herbatę (20 minut, sic!) . I dalej normalna lekcja. Korzystało się z wyciągu - wyrwirączki Pana Jana Bartkiewicza... Długa - pięćsetmetrowa lina, poruszana przez wielki, głośny silnik od ciągnika, który słyszany był przy dolnej stacji kolei krzesełkowej. Były to niewątpliwie pionierskie czasy. Jakże jednak się je wspomina!!! Ze wzruszeniem, z łezką w oku. Nie do wiary... Tak było... Tak hartowali się narciarze... Spróbujcie przeprowadzić podobne akcje dzisiaj... Większość kursantów zakrzyknęłaby jednym głosem: - Bez sensu, nieekonomicznie, niewygodnie, za trudno... za... Ale - może się mylę.

Stanisław Rażniewski wymyślił hasło: "Wychowanie przez góry dla gór". W myśl tego, postępuje się w szkole od jej założenia do dziś. W Aesculapie uczy się jeździć na nartach. Ale nie tylko... Rok szkolny zaczyna się już w październiku. W programie szkolnych zajęć znajdują się turystyka i krajoznawstwo. Od 1973 roku suche zaprawy są obowiązkowe, a jedną z form pracy wychowawczej staje się konkurs trwający na przestrzeni całego sezonu. Polega on na tym, że dzieci oceniane są m.in. ( w punktach na plus i minus ) za zachowanie, pomoc koleżeńską; wymaga się od nich punktualnego przychodzenia na zbiórki, uzyskiwania wysokiej frekwencji udziału w zajęciach. Wystawia się im regularnie oceny za naukę. Współzawodnictwo dyscyplinuje, wzmaga aktywność i poczucie obowiązku u dzieci. Najlepsi narciarze są nagradzani na zakończenie sezonu.

Ważną częścią działalności Aesculapa jest prowadzenie szkoleń kadrowych. Szkoła posiada licencję na prowadzenia kursów na stopnie demonstratora i pomocnika instruktora, wydawaną przez Stowarzyszenie Instruktorów i Trenerów Narciarstwa SITN-PZN. Dzięki temu zapewnia sobie stały napływ kadry szkoleniowej. Młodzieży stwarza się możliwość zdobycia patentu instruktora PZN. Po przejściu przez wszystkie etapy nauki, stają się nauczycielami narciarstwa w szkole, w której się wychowali. Tradycji stało się zadość... Obecnie nasza kadra rekrutuje się w 100% z naszych wychowanków. Z satysfakcją należy podkreślić, że duży wpływ na jakość ich pracy mają doświadczenia zdobyte podczas wieloletniego pobytu w szkole.

Przez SN i SKS AESCULAP w ciągu tych 40 lat przewinęło się tysiące ludzi. Środowisko ogromne. Trudno znaleźć w Jeleniej Górze rodzinę, której członkowie uprawiają narciarstwo, nie związanej z nami w jakimś czasie. Trudno znaleźć inną szkołę narciarską, w której zajęć nie prowadzą nasi byli wychowankowie-instruktorzy. Dzięki olbrzymiemu zapotrzebowaniu na naukę narciarstwa, szkoły wyrastają jak grzyby po deszczu na terenie Kotliny Jeleniogórskiej (kiedyś był tylko Aesculap). Ze zrozumiałych powodów nie będę wdawał się w dywagacje na temat konkurencji i zatrudniania w innych miejscach instruktorów wychowanych od A do Z w naszej szkole. Bo takie jest po prostu życie.

40 lat Aesculapa to niekończące się wyjazdy w góry. Setki obozów zimowych i letnich. Setki wyjazdów na zawody i konferencje. Setki godzin spędzonych przez naszych zawodników na treningach i wyjazdach na lodowce. Szczegółowe opisy i wyliczanie zdarzeń, mocno wykraczają poza ramy tego artykułu. Wymienię tylko niezapomniane obozy w schronisku "Odrodzenie" na Przełęczy Karkonoskiej, gdzie bawiły się świetnie dzieci i rodzice. Piękny okres obozów w Herlikowicach w Czechach, czy pierwsze wyjazdy na lodowce w Alpy, organizowane od 1991 roku dla zawodników. Zdjęcia, teksty, filmy archiwalne dokładnie opisujące czasy 40-lecia są dostępne na naszej przepastnej stronie internetowej...

Prawidłowe funkcjonowanie szkoły musiało być poparte środkami rodziców (kupowali sprzęt, stroje dla dzieci, płacili regularnie czesne za pobyt w szkole - podstawa utrzymania kadry itp.). Jednak trzeba pamiętać o tym, że dobra współpraca z rodzicami wynikała i wynika nadal, z unikalnej wręcz organizacji pracy i tworzonemu przez lata klimatowi zaufania, związanego z prostą zależnością. A mianowicie: każdy rodzic jest członkiem naszego stowarzyszenia. Posiadając status członka jest właścicielem szkoły i decyduje (Walne Zgromadzenie jest najwyższą władzą) o losach stowarzyszenia, jednak tylko w czasie, kiedy jego dziecko uczy się jeździć na nartach. Dlatego nietrudno o życzliwość i chęci do pomocy. I właśnie w wyniku wspólnych działań wybudowano bazę sportową na Łysej Górze (i nie tylko - wyżej wspominałem o innych stokach narciarskich). Marzenie kierownictwa spełniło się, wybudowano ją społecznie, i choć trwało to ponad dwadzieścia lat - satysfakcja jest ogromna. Chyba nie skłamię pisząc, że działalność ta jest ewenementem na skalę Polski. Niech ktoś znajdzie drugą szkołę, która jest właścicielem podobnej stacji narciarskiej...

Podstawowym powodem tak wielkiego wysiłku twórców Aesculapa i Łysej Góry była troska o zapewnienie bezpiecznych warunków do szkolenia i wypoczynku dzieciom i młodzieży z Jeleniej Góry (nadmieniam, że mikrostacja od początków jej istnienia była własnością stowarzyszenia SN i SKS AESCULAP; wbrew plotkarzom, rozpuszczających sensacyjne wiadomości o PRYWACIE Teresy i Stanisława Rażniewskich). Chociaż później okazało się, że stacja ta służy z powodzeniem narciarzom z całego Dolnego Śląska i innych regionów kraju. A przy okazji ma istotny wpływ na rozwój turystyki w Kotlinie Jeleniogórskiej. Nie sposób nie wspomnieć tutaj o dużych zasługach, jakie położył w rozwoju Łysej Góry Zakład Budowy Kopalń z Lubina. Ta firma pomogła między innymi wybudować system sztucznego śnieżenia. Naszym obowiązkiem jest również przypomnienie o decyzji-zgody na budowę pierwszego w historii wyciągu. Zgodę tę wydał w roku 1986, 1 Sekretarz KW PZPR w Jeleniej Górze Jerzy Golis, który wizytował w tamtych latach stoki Łysej Góry. Kolejnym przełomowym momentem była wizyta Michała Bidasa, ówczesnego Prezesa Urzędu Kultury Fizycznej i Turystyki w Warszawie. Był on obecny na inauguracji sezonu narciarskiego 1991/1992, bardzo podoba mu się działalność Aesculapa i idea budowy stacji narciarskiej na Łysej Górze. Obiecał a później spełnił swą obietnicę dotyczącą przekazania pieniędzy z UKFiT-u na budowę następnych wyciągów (talerzykowych - nr 2 i nr 3).

Obecnie narciarze z Aesculapa nie muszą już tułać się autobusami po całych Sudetach Zachodnich. Jeśli wyjeżdżają gdzie indziej na narty, to dlatego, aby urozmaicić sobie zajęcia.

Posiadanie znakomitej bazy sportowej na Łysej Górze dało efekty w postaci sukcesów na polu edukacji kadry instruktorskiej i sportu wyczynowego. Tak instruktorzy, jak i zawodnicy mają tu idealne miejsce do treningów. Ustawia się w Górach Kaczawskich slalomy, ćwiczy jazdę zespołową-synchroniczną. Do największych sukcesów w tych dziedzinach naszej Szkoły i Klubu zaliczam następujące fakty:

1. Trójka zawodników w kadrze przygotowań olimpijskich na igrzyska w Salt Lake City w USA - Piotr Kaczmarek, Bartłomiej Wasileńczyk, Katarzyna Karasińska.

2. Wielokrotne zdobywanie przez w/w zawodników tytułów Mistrza Polski, Wicemistrza, brązowych medali i Mistrza w nieoficjalnych MŚ (w tym drugim przypadku Trofeo Topolino - w kategoriach do juniora młodszego włącznie).

3. Udane starty Katarzyny Karasińskiej w Pucharze Świata (i w ogóle sam fakt startów w tych prestiżowych rozgrywkach). Kasia wielokrotnie zajmowała tam miejsca w pierwszej trzydziestce.

4. Spektakularny sukces zespołu instruktorów na Kongresie IVSI w Zakopanem w 2001 roku, gdzie zespół ten dał popis jazdy przed międzynarodową publicznością.
Na końcu tego artykułu umieszczam tekst, jaki pisałem w roku 2008 na temat znaczącego momentu historii Szkoły i Klubu. Kończy wtedy swoje długoletnie prezesowanie Teresa Rażniewska.

Cytuję: "Nowym prezesem naszego stowarzyszenia jest Pani Joanna Ceglińska. Pani Joanna jest związana z Aesculapem od 21 lat. Uczestniczyła w zajęciach Szkoły i Klubu, ucząc się podstaw jazdy na nartach i startując w zawodach jako zawodniczka. Zaliczyła tutaj kolejne kursy kadrowe, i w efekcie tych wieloletnich szkoleń narciarskich zdobyła stopień instruktora PZN. Odbywała praktyki, prowadziła lekcje nauki jazdy na nartach, jednocześnie angażując się w prace organizacyjne w Szkole Narciarskiej Aesculap. W ostatnich latach pracowała na stanowisku Kierownika Biura. Studiowała w Akademii Ekonomicznej w Jeleniej Górze i zdobyła tytuł magistra ekonomii. Ukończyła również Podyplomowe Studium "Rachunkowość i Kontrola Finansowa". Podobnie jak kilku innych wychowanków stanowi obecnie trzon ludzi dobrej woli rozumiejących dobrze specyfikę organizacji, i wydatnie przyczynia się do jej rozwoju.

Pierwszą osobą, która serdecznie uścisnęła jej rękę po wyborach była Teresa Rażniewska. Tu należy się wszystkim wyjaśnienie. Pani Teresa podczas swojego wystąpienia (i odczytywania obligatoryjnego sprawozdania kadencyjnego) na zebraniu odniosła się do historii i aktualnej sytuacjistowarzyszenia, przedstawiła osiągnięcia Aesculapa i Łysej Góry oraz swoje sugestie dotyczące rozwoju organizacji. Zakomunikowała, że podjęła decyzję o swojej oficjalnej rezygnacji z pracy i niekandydowaniu w wyborach. Rezygnację swą uzasadniła w następujący sposób, z właściwym sobie humorem: "mam już swoje lata, a i sytuacja rodzinna jest taka, że muszę poświęcić więcej czasu swojemu kochanemu mężowi Stasiowi, starszemu ode mnie o 9 lat" (koniec cytatu).

Nasze czterdziestolecie obchodzimy na sportowo. Od jakiegoś czasu na witrynie internetowej (informowaliśmy o tym na łamach portalu Jelonka.Com) znajduje się szczegółowy plan obchodów wypracowany na kilku spotkaniach aktualnych i byłych członków Aesculapa, którzy mogli dojechać do nas w ostatnim okresie. Między innymi odbędzie się cykl zawodów punktowanych z okazji 40-lecia.
Serdecznie zapraszamy wszystkich Aesculapiaków, sympatyków Aesculapa, przedstawicieli władz Jeleniej Góry i Starostwa na Łysą Górę w tym sezonie. Mamy nadzieję, że zabawa uda się.
A teraz zapraszam Państwa do surfowania po stronach serwisu Aesculap i Łysa Góra, gdzie znajdziecie wiele informacji o nas. Na początek zachęcam do zapoznania się z działami: "Artykuły". Nie mówiąc już o archiwalnych filmach czy fotografiach.

Michał Rażniewski

Dwa wybrane filmy z historii Aesculapa i Łysej Góry. Więcej. >>>

Passo Tonale

2010-11-07T15:32:00.003+01:00

Sezon narciarski za pasem. Kto może jedzie budować formę na lodowiec. Aby przybliżyć klimat alpejskich szaleństw obejrzmy film o szkoleniu, jakie przeprowadza co roku Stowarzyszenie Instruktorów i Trenerów Narciarstwa PZN. Szczególnego smaczku nadają temu filmowi popisy narciarzy z Demo-Teamu SITN. Ich fantastyczna jazda, opanowanie techniki jazdy, zapiera widzom dech w piersiach... A więc, delektujmy się... Film został zrealizowany w 2007 roku, zmodyfikowany w 2010 (jakość - standard). Więcej informacji o kursokonferencjach w Alpach >>>

Hubertus na Łysej Górze

2010-10-22T13:14:00.002+02:00

W dniu 16.10.2009 r. odbyła się na Łysej Górze końska impreza. Miłośnicy łysogórskich koni, bywalcy stajni - brali udział w Hubertusie.

Hubertus - to święto myśliwych, a także jeźdźców, które organizowane jest na koniec sezonu. Sama nazwa pochodzi od świętego Huberta, patrona polowań. W ten dzień urządzana jest gonitwa, podczas której konno ściga się lisa, a tak naprawdę - jeźdźca z ogonem przypiętym do ramienia. Ten, kto go złapie, za rok sam ucieka jako lis.

Na Łysej Górze trudno jest zorganizować tradycyjną gonitwę za lisem. Teren jest górzysty, brak płaskich, rozległych przestrzeni... Dlatego przygotowano zabawę sprawnościowo - techniczną. W pobliżu stajni ustawiono konny tor przeszkód i odbył się chrzest na jeźdźca. Śmiechu było co niemiara. Trzeba było skosztować owsa i napić się wody z wiadra... Nasza kamera przez cały czas towarzyszyła chrzczonym dziś dzieciom i jeźdźcom pokonującym zawiłości przeszkód, ustawionych na padoku. Popatrzmy i... bawmy się razem z nimi...

Aesculap i Łysa Góra u progu sezonu

2010-10-20T21:16:00.001+02:00

Sezon narciarski zbliża się wielkimi krokami. Mamy połowę października, wczoraj cały dzień padało, fala chłodu daje do myślenia... Zewsząd napływają informacje, że zima 2010/2011 przyjdzie o kilka tygodni wcześniej niż rok temu. Wygląda na to, że musimy być gotowi do uruchomienia armatek śnieżnych. Mrozy w listopadzie, czyż to możliwe? Tak czy inaczej, w mikrostacji trwają końcowe prace przygotowawcze do sezonu. Miesiące letnie i początek jesieni upłynęły na konserwacjach urządzeń wyciągowych i sprzętu jezdnego. Dobiegł końca sezon rowerowy. Dla naszych koni zostały przygotowane zapasy siana. Pracownicy mikrostacji przechodzą szkolenia obsługi wyciągów. I tak dalej, dalej... Będziemy gotowi! Życzmy więc sobie i wszystkim narciarzom ładnej zimy.

Zapraszamy na Łysą Górę w Górach Kaczawskich... I jeszcze kilka słów o tym miejscu... Góry te wznoszą się tuż nad Jelenia Górą - turystyczną perłą Sudetów Zachodnich. W północno-wschodniej części masywu Łysej Góry - w bezpośredniej bliskości miasta - usytuowana jest Mikrostacja Sportów Zimowych i Letnich Łysa Góra - Dziwiszów. Ośrodek wybudowany został przez członków Szkoły Narciarskiej Aesculap i jest własnością tego stowarzyszenia. Służy on dzieciom i młodzieży kształcącej się i doskonalącej w narciarstwie, w trybie systematycznej nauki, przez wszystkie soboty i niedziele sezonu zimowego. Łysa Góra - szkolna baza sportowa zdobyła sobie w ciągu ostatnich lat opinię przyjaznego i bezpiecznego miejsca do uprawiania narciarstwa zjazdowego. Trasy narciarskie są łagodnie nachylone, długie i szerokie. Łatwo tu dojechać - Jelenią Górę i stację dzieli odległość niespełna 10-ciu kilometrów. Obszerne parkingi są położone tuż obok stoku...

Aby lepiej przybliżyć mikrostację tym z Państwa, którzy tu jeszcze nie byli, przygotowałem film, ukazujący jak tu jest w czasie zimy. Na zdjęciach - nartostrady, wyciagi narciarskie i ludzie. Migawki z treningów slalomu, zajęć Aesculapa... Materiał był kręcony sukcesywnie na przestrzeni całego minionego sezonu (publikowane były na łamach naszej strony filmiki pogodowe i reportaże). Z różnych scen (od grudnia do marca) zmontowałem zupełnie nowe video. Mam nadzieję, ze starzy bywalcy naszego ośrodka również spędzą chwilę przed ekranem... Oto Łysa Góra w pięknej zimowej szacie.

Rajd zabytkowych samochodów na Łysej Górze

2010-09-27T15:51:00.002+02:00

W dniu 25 września 2010 roku na Łysą Górę w Górach Kaczawskich przyjechało ponad 50 zabytkowych pojazdów. Był to rajd zorganizowany przez Legnickie Towarzystwo Automobilowe (uczestnicy rajdu zwiedzili także Wojcieszów i Karpacz). Po szutrowej drodze na Przełęczy Widok pędziły stare samochody i motocykle. Wśród nich modele sprzed II wojny światowej - nawet z 1920 roku. Nie zabrakło również Trabantów, czyli popularnych "mydelniczek" jak i Wartburgów. Zapraszam do obejrzenia obszernej relacji filmowej.

Jagniątków i Cieplice Śląskie Zdrój

2010-09-23T16:04:00.004+02:00

W dniach 15 - 19 września 2010 roku Jeleniogórskie Towarzystwo Fotograficzne zorganizowało kolejny Ogólnopolski Plener Fotograficzny. Fotografowie zamieszkali w malowniczo położonym nad rzeką Wrzosówką domu o nazwie "Willa Jagniątków". Stąd wyruszali codziennie na sesje zdjęciowe. Jedni szli pieszo w Karkonosze, ze statywem na plecach, przez las na szczyty, wolnym krokiem? Inni korzystali z samochodu, aby zobaczyć więcej ciekawych miejsc w Kotlinie Jeleniogórskiej i okolicach. Niektórzy z nich zaliczyli tak odległe miejscowości jak Wleń położony na skraju Gór Kaczawskich, Dolinę Bobru czy Chełmsko Śląskie.

Plon czterodniowej pracy artystów w postaci wielkoformatowych odbitek na papierze będzie przedstawiony na poplenerowej wystawie, na którą już teraz serdecznie zapraszamy (termin podamy na naszej stronie internetowej). Wieczorami, w przytulnych salach pensjonatu i pobliskiej gospody odbywały się spotkania i prelekcje; pokazy slajdów i filmów, jak również prezentacje wystawowych obrazów uczestników pleneru. A na jednym z tych spotkań o Karkonoszach opowiadał były Dyrektor Muzeum Przyrodniczego w Jeleniej Górze - Andrzej Paczos. Oto migawki z pleneru a także filmy o Jagniątkowie, Sobieszowie, Cieplicach i okolicach?

Podczas pleneru spacerowałem z aparatem, jak również z kamerą w rękach. Oto impresja filmowa pokazująca góry w tych dniach i zmienną pogodę

Pół dnia poświęciłem na fotografowanie i filmowanie Cieplic. To miasto (dawniej Cieplice Śląskie Zdrój) mojego dzieciństwa. Pamiętam tramwaje...

Ilekroć jako dziecko spacerowałem z rodzicami po Placu Piastowskim, wypatrywałem z niegasnącym zainteresowaniem nadjeżdżającego od Korony, Sobieszowa bądź Podgórzyna,
tramwaju. Obok odbywał się kołowy ruch, jeździły tu samochody osobowe, ciężarówki, często spotykane wówczas motocykle jak i wozy ciągnione przez konie jeszcze. Starczyło miejsca dla wszystkich pojazdów, bo ulica byla szeroka jak dzisiejsze autostrady :).

Ruch pieszy odbywał się po wąskich chodnikach. Czekało się na ten tramwaj w cieniu ogromnego gmachu - Pałacu Schaffgotschów. Kiedy nadjechał, trzeba było zejść z chodnika i szybko pokonać sporą odleglość dzielącą nas od drzwi wagonu (szyny biegły bowiem
samym środkiem placu). Aby wejść do jego wnętrza należało wspiąć się jeszcze po wysokich stopniach. Ten wspaniały środek lokomocji zniknął stąd, a wraz z nim niezapomniany klimat skrzypiących szyn i dźwięk dzwonka ostrzegawczego. Czy dzisiaj przeszkadzałyby nam tak bardzo? Trudno mi oceniać decyzje ówczesnych włodarzy.

Plac po kolejnych kapitalnych remontach zmienił się nie do poznania. Po szynach nie ma śladu, jak w całej Jeleniej Górze i okolicach. Teraz widzimy tu ładny
bruk. Kamieniczki i domy zdrojowe ślicznie odnowione, w centrum - reprezentacyjne hoteliki z oknami pełnymi kwiatów. Nad wszystkim góruje przepiękny gmach pałacu...

Stare Cieplice były cudowne, miały niepowtarzalny dla mnie urok. Ciągle mam
je w pamięci. A wspomnienie dudniących głośno junaków, czy toczących się hałaśliwie furmanek z węglem, dzisiaj wydaje się być miłe. Bo tamten zgiełk miał inny charakter. Auta były głośne i poruszały się wolniej. Dzisiaj jest dokładnie odwrotnie i dlatego może bardziej niebezpiecznie... Dobrze, że stada pędzących maszyn wysyłane są na miejskie obwodnice.

Nowe Cieplice emanują przyjemną ciszą i spokojem, są przyjazne dla spacerowiczów. Park Zdrojowy przesunął się w stronę centrum miasta, stylowe ławki ustawiono wzdłuż placu (dokładnie w tym miejscu, gdzie kiedyś biegły szyny). Jest tu teraz jeszcze bardziej zdrojowo niż przedtem. Kuracjusze odwiedzający obecnie to miejsce, mają idealne warunki do wypoczynku. Oto uzdrowisko w nowej szacie...

Zobacz filmy o Jeleniej Górze (Stare Miasto i Zabobrze). >>>

Weekend w Górach Kaczawskich

2010-09-13T21:56:00.001+02:00

Sobota... Dzisiejsze popołudnie było bardzo ładne, im bliżej wieczora tym ładniejsza pogoda... Mieliśmy sporo gości na Łysej Górze. Kamera poszła w ruch... Polecam nowy film pt.: "Weekend w Górach Kaczawskich" (poniżej). Jutro będzie jeszcze lepiej... Szykujmy rowery do jazdy. A koniarze na koń!

Konie - impresja filmowa

2010-09-04T11:33:00.000+02:00

Impresja filmowa o koniach na Łysej Górze w Górach Kaczawskich. Na zdjęciach Apacz, Kropka, Gala, Dakar, Batler. Konie bawią się i droczą trochę ze sobą... Popatrzmy... W roli głównej występuje Rudy, który pięknie chodzi i skacze :)

Zabobrze

2010-08-14T09:47:00.002+02:00

Dzielnica Jeleniej Góry. Od śródmieścia oddziela ją tylko Bóbr. Aby znaleźć się w sercu naszego wielkiego osiedla wystarczy przejść przez most za ulicą Drzymały. Albo przez "garbaty mostek" - jeszcze bliżej. I... już jesteśmy pośród betonowych domów. Czy warto poświęcić chwilę czasu na odwiedzenie jednego z setek pokomunistycznych blokowisk? W zamierzchłej przeszłości nazywanych przez niektórych kamiennymi pustyniami. -Trzeba! Dawne szarości poszły zdecydowanie na dalszy plan. Bloki pokolorowano, pielęgnuje się trawniki i kwietniki. Jest gdzie odpocząć po pracy - w cieniu wielkich drzew. A nad dachami góry. Polecam film o naszym mieście.

Rowerem z Jeleniej Góry do Kołobrzegu i z powrotem

2010-07-21T19:34:00.001+02:00

W lipcu 2010 roku zrealizowałem swoją kolejną wyprawę rowerową. Wyruszyłem z Jeleniej Góry w dniu 3 lipca, kierując się dokładnie na północ. Za cel obrałem sobie małą, uroczą nadmorską miejscowość Grzybowo, położoną tuż nad morzem, niedaleko od Kołobrzegu. Zazwyczaj nie planuję bardzo dokładnie trasy podczas swoich podróży. Tym razem jednak chciałem dojechać jak najkrótszą trasą (i jak najszybciej) nad Bałtyk. Bo pogoda była wspaniała, a ja lubię polskie morze. Zapragnąłem spędzić tam kilka dni, a później wrócić rowerem do domu. A więc harmonijnie połączyć prawie sportową jazdę rowerem objuczonym sakwami i namiotem oraz beztroskie leniuchowanie w nadmorskich lasach i plażach. Przyjemne objadanie się lodami z męczącym, aczkolwiek pożytecznym pedałowaniem. Wszak już w lecie należy przygotowywać się do zimowego sezonu i jazdy na nartach. Podobnie jak wielu narciarzy traktuję rower jako doskonały środek treningowy, nie mówiąc już jego o kapitalnym znaczeniu komunikacyjnym.
Zwiedzam świat i Polskę oraz robię zdjęcia z wysokości siodełka.

Tegoroczna trasa w skrócie

I etap

Jelenia Góra - Złotoryja - Chojnów - Chocianów - Przemków - Głogów - Wschowa. Długość drogi: 135 km.

II etap

Wschowa - Wolsztyn - Nowy Tomyśl - Pniewy - Sieraków. Długość drogi: 130 km.

III etap

Sieraków - Wronki - Lubasz - Czarnków - Trzcianki - Wałcz. Długość drogi: 110 km.

IV etap

Wałcz - Czaplinek - Połczyn Zdrój - Białogard - Karlino - Kołobrzeg - Grzybowo. Długość drogi: 140 km.

Przerwa w jeździe - sześć dni spędziłem opalając się na plaży w Grzybowie i zwiedzając Kołobrzeg.

V etap

Grzybowo - Kołobrzeg - Karlino - Stare Drawsko. Długość drogi: 100 km.

Przerwa jednodniowa na zwiedzanie ciekawej okolicy i pływanie kajakiem.

VI etap

Stare Drawsko - Czaplinek - Wałcz - Czarnków - Wronki - Sieraków. Długość trasy: 160 km.

VII etap

Sieraków - Międzychód - Trzciel - Zbąszyń - Zbąszynek - Babimost - Kargowa - Konotop - Lubiatów. Długość drogi: 157 km.

VIII etap

Lubiatów - Sława - Głogów - Przemków - Chocianów - Chojnów - Złotoryja - Jelenia Góra. Długość drogi: 166 km.

Przyszło mi podróżować w strasznym upale. Czegoś podobnego jeszcze nie przeżywałem. Temperatura - stała - na poziomie 37 stopni Celsjusza. Wypijałem podczas podróży ogromne ilości różnych płynów, jadłem lody dla ochłody. Poza tym – wszystko w porządku. Trasę wybrałem tak, aby jak najczęściej jechać przez lasy, a miejsca noclegów wypadały nad jeziorami. Spałem w zależności od sytuacji - w namiocie, pensjonatach a raz nawet w hotelu (zdarzyło się to w Wałczu). Jak widać, pokonywałem terytoria zachodniej Polski. Przez lasy Gór i Pogórza Kaczawskiego, skrajem Borów Dolnośląskich (przez Przemkowski Park Krajobrazowy), przez Puszczę Notecką, Sierakowski Park Krajobrazowy, Drawski Park Krajobrazowy i Szwajcarię Połczyńską.

Przekraczałem tam i z powrotem nasze duże rzeki: Odrę, Wartę i Noteć. Po drodze - wiele widoków, wrażeń i przygód. Sprzęt zawodził. Pękło siodełko, złapałem trzy gumy - to rekord w czasie moich podróży. Mój aparat fotograficzny Canon PowerShot wpadł pod Tira (zaraz na pierwszym etapie) - do wyrzucenia; no i konieczny nowy wydatek po drodze (kupiłem podobny w Głogowie).
Mimo tego nie traciłem dobrego humoru; w końcu byłem na urlopie. Uroki pięknych zakątków Polski rekompensowały z nawiązką wszelkie niedogodności. Schowane w lubuskich lasach ogromne jezioro Sławskie (zwane niegdyś Śląskim Morzem) oraz Jezioro Drawsko (z ruinami zamku Drahim), które zaliczyłem po drodze po prostu zachwycają swoją urodą… Niezliczone miejscowości letniskowe i wsie… Stare młyny i wiatraki… Nie sposób to wszystko szczegółowo opisywać, bo jak nadmieniałem już na wstępie wyprawa miała charakter na poły sportowy – na etap przypadało średnio 135 km. A więc dużo, dużo jazdy...

Jednak były miejsca, w których zatrzymywałem się dłużej. Szczególnie zauroczył mnie Chocianów - małe miasto leżące na skraju Przemkowskiego Parku Krajobrazowego. Dawno nie widziałem tak czystego rynku ze ślicznie odnowionymi, i to całkiem niedawno, kamieniczkami - kolorowymi bajecznie… Rynek z kościołem zamiast ratusza w centrum… Ciekawe, piękne miejsce. Soczyście zielone, wypieszczone trawniczki, klomby zraszane mini fontannami...

Jeszcze ładne, sterylnie czyste centrum Głogowa, gdzie również zatrzymałem się z powodu upału... Kawa i lody w rynku, starym zwyczajem.

I wreszcie Kołobrzeg - tu najczęściej wyciągałem aparat z pokrowca. Miasto jest nowe. Po II wojnie światowej nie pozostało wiele starych kamienic. Jednak wszędzie wokół widoczna jest dbałość gospodarzy o swój nadmorski kurort. Ulice czyste, szerokie i jasne. Wszędzie pełno zieleni, w centrum piękny park z fontannami, pełno ławek. Można w cieniu wielkich drzew przesiedzieć z przyjemnością przez cały dzień. W środku miasta odbudowana Bazylika Konkatedralna, a także duża atrakcja - Muzeum Oręża Polskiego. W pasie nadmorskim drugi wspaniały park i część uzdrowiskowa miasta, port i Kołobrzeska Latarnia Morska… O pięknej plaży już nie wspomnę. Tak tu cudnie, że nie chce się wracać do domu... Jednak trzeba, do pracy. Do zobaczenia za rok! Wrócę tu jeszcze!

Dirt Town Jelenia Góra 2010

2010-06-21T18:39:00.006+02:00

W Jeleniej Górze odbyły się zawody w dirt jumpingu. Na jeleniogórski bruk wysypano tony ziemi i zbudowano tor z wyprofilowanymi skoczniami - hopami. Wystartowali zawodnicy z całej Polski; na BMX-ach oraz rowerach MTB z kołami 26 cali. W ocenie sędziów poziom zawodów był wysoki. Tłumy jeleniogórzan obserwowały fantastyczne skoki i akrobacje powietrzne młodych rowerzystów. Rozpędzali się oni z wysokiej wieży, rozbiegu i chwilę szybowali jak ptaki albo szybowce (-Dlaczego szybowce? -Otóż w Jeżowie Sudeckim mamy tor do startu grawitacyjnego - bez udziału samolotu czy wyciągarki. Oba tory mają dokładnie takie same zadanie - wyrzucić sportowca w górę.
To porównanie nasunęło mi się z powodu lokalnego patriotyzmu. A wymienione sporty, tak się składa, są chlubą naszego regionu). Oklaskom nie było końca. Atmosferę podgrzewali sami zawodnicy prześcigający się w saltach i obrotach. W ferworze walki nie obyło się bez wywrotek i upadków. Jest to niezwykle trudna dyscyplina. Do jej uprawiania potrzebny jest mocny rower, mocny kask i ochraniacze. Ale przede wszystkim żelazna psychika Akrobacje wykonywane są tu na sekundy, albo lepiej, ułamki sekund przed lądowaniem...

Spacerkiem po Jeleniej Górze

2010-06-16T11:08:00.002+02:00

Poniżej... Słów kilka o historii naszego miasta. Posłuchaj również legendy o powstaniu Jeleniej Góry. Opowiada Mariusz Jazienicki.

Serpentynami na Przełęcz Widok

2010-06-11T15:18:00.004+02:00

Nie jestem w stanie policzyć ilości wspinaczek rowerowych serpentynami na Przełęcz Widok, jakie zaliczyłem w swojej turystycznej karierze. A to z tej prostej przyczyny, że w lecie jeżdżę tędy prawie codziennie do pracy, na Łysą Górę. O różnych porach dnia... Najczęściej szosą legnicką, bo to najkrótsza droga. Droga niezwykle ciekawa, i w sumie niezbyt trudna - podjazd w miarę łagodny, jednak długi i podczas upałów wyczerpujący. 10 czerwca 2010 roku panował właśnie upał. Nie miałem ochoty na intensywny trening tego dnia. Postanowiłem więc podjeżdżać z przerwami, filmując okolicę (zresztą, często mi się zdarzają podobne akcje:)). Tym bardziej, że tego dnia miałem dobre światło do zdjęć. I jeszcze... pora dnia... Piękny wieczór. Godzina dwudziesta... Przełęcz stanowi doskonały punkt widokowy, z którego roztacza się wspaniała panorama Kotliny Jeleniogórskiej i Karkonoszy, Pogórza Kaczawskiego, Grzbietu Północnego i Grzbietu Wschodniego Gór Kaczawskich. Doskonale widoczne są również Rudawy Janowickie, a w nich Góry Sokole. W sąsiedztwie przełęczy po północno-zachodniej stronie położony jest masyw Łysej Góry z narciarskimi trasami zjazdową i dobrymi punktami widokowymi. Północno-zachodnim skrzydłem przełęczy na wysokości ok. 605m n.p.m. przechodzi ruchliwa droga z Jeleniej Góry przez Świerzawę i Złotoryję do Legnicy. Przed 1945r na północny zachód od przełęczy, przy drodze stała niegdyś popularna gospoda zwana Gasthaus Kapelle. Przed 1945r przełęcz nosiła niemiecką nazwę Capella, Kapellenberg. Obecnie przechodzą tu szlaki turystyczne piesze i rowerowe.

W tekście wykorzystano fragment z Wikipedii (CC)

Family Cup na Łysej Górze

2010-06-07T10:15:00.001+02:00

Mistrzostwa Województwa Dolnośląskiego i eliminacje do XV Amatorskich Mistrzostw Polski w Kolarstwie Górskim FAMILY CUP 2010 odbyły się zgodnie z planem. Dzień upłynął pod znakiem pięknej pogody. Słońce przygrzewa już od dwóch dni, a więc trasa była w dużo lepszym stanie niż podczas Łysogórek rozegranych przed tygodniem. Na Łysą Górę przyjechali przede wszystkim kolarze z naszego regionu. Ale nie tylko. Pojawili się także przedstawiciele klubów amatorskich ze Śląska. Jak nam powiedzieli - podjechali na Łysą Górę po maratonie w Polanicy, bo to blisko przecież... I wystartowali na pętli wyścigowej w Górach Kaczawskich.

Cieszymy się z udanej imprezy i już teraz zapraszamy na następne zawody w czerwcu - drugie z kolei w tym roku cross-country "Łysa Góra - Dziwiszów". Dzisiejsze Familiy Cup - to świetna zabawa dla rodzin, dla których przewidziana jest w całej serii zawodów, specjalna klasyfikacja. Ale mogą startować oczywiście indywidualni zawodnicy.
Cykl jest nie lada atrakcją dla bikerów bez licencji, bo posiada rangę mistrzostw Polski. Oprawa dzisiejszych zawodów była na wysokim poziomie - zgodnie z regulaminem Family Cup; między innymi mierzone były czasy i międzyczasy dystansów, konkurencja prowadzona była przez sędziów Polskiego Związku Kolarskiego.

W poszczególnych kategoriach wiekowych zwyciężyli: Mieszko Kuczański, Piotr Piwnikiewicz (PK), Łukasz Trusiński, Grzegorz Borycki, Tomasz Durachta, Sławomir Pękala, Andrzej Hernik, Dominika Niemiec. Szczegółowe wyniki (w formacie PDF) tutaj.

Galeria zawodów

Sarna na Łysej Górze

2010-06-04T23:55:00.004+02:00

Czternaście stopni Celsjusza, widoczność bardzo dobra, wieje średni wiatr. Jest już nowy film - raport wiosenny, zawierający sceny przyrodnicze jak zwykle. Oto Łysa Góra i okolice w ponad dwuminutowym video. Na samym wstępie realizacji, przed obiektywem naszej kamery pojawił się samiec sarny - kozioł....

Film, który uzupełnia codzienny komunikat pogodowy Łysej Góry.

Kolarze górscy ścigają się na Łysej Górze

2010-06-01T19:01:00.003+02:00

W dniu 30 maja 2010 roku odbyły się w Górach Kaczawskich Euroregionalne Zawody Rowerowe "Łysa Góra - Dziwiszów". Pierwsze, z cyklu wyścigów cross-country rozgrywanych w każdą ostatnią niedzielę letnich miesięcy - od maja do września. Zawody te organizuje Szkoła Narciarska Aesculap. Projekt pod nazwą: Euroregionalne Zawody w Narciarstwie Alpejskim i Zawody Rowerowe "Łysa Góra - Dziwiszów" jest współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego oraz ze środków budżetu państwa za Pośrednictwem Euroregionu Nysa - PRZEKRACZAMY GRANICE.

Wyścigi odbywają się na zamkniętej pętli na terenie mikrostacji i w okolicy. Głównymi nagrodami są: bilet wolnej jazdy wyciągami narciarskimi na Łysej Górze oraz bezpłatny pobyt w Szkole Narciarskiej Aesculap w sezonie 2010/2011. Szczegółowe informacje - terminy, regulamin, zdjęcia i relacje filmowe oraz pozostałe nagrody są dostępne na naszej stronie internetowej www.aesculap.com.pl.

A więc… mamy niedzielę, przedostatni dzień maja. Dokładnie taki sam jak cały mijający miesiąc. Zupełnie nie jak maj, a co najmniej kwiecień. Bo zimny i deszczowy. Możecie sobie zapewne wyobrazić , jak obecnie wygląda kolarska pętla Łysogórek. Otóż w dolnych partiach masywu Łysej Góry płynie woda, a na drogach błoto i jeszcze raz błoto…

Podczas wyścigu komfortowe warunki do jazdy miały tylko najmłodsze kategorie wiekowe. Dzieci jeździły po małej pętli w okolicach schroniska na Łysej Górze. Kilkanaścioro małych bikerów bez większych kłopotów zaliczyło swoje okrążenia. Jak zwykle byli bardzo mocno dopingowani przez swoich rodziców. Pozostali jeździli na dużej pętli - trudnej trasie, gdzie musieli wykazać się dużymi umiejętnościami technicznymi, siłą i wytrzymałością. Tym bardziej, że koła rowerów momentami zapadały się po osie w błotnistej mazi, wytworzonej podczas rekordowo mokrej wiosny.

W dzisiejszych zawodach uczestniczyli zawodnicy z Jeleniej Góry, Wrocławia, Lubawki, Legnicy, Łodzi, Złotoryi, Legnicy, Polkowic, Kamiennej Góry, Żar, Karpacza, Piechowic, Mysłakowic i Stanisławowa. A w poszczególnych kategoriach wiekowych zwyciężyli: Jakub Gniadek, Weronika Mikołajczyk, Agnieszka Szwinta, Szymon Zagórski, Karolina Cierluk, Łukasz Pihulak, Anna Kuniej, Grzegorz Wybraniec, Aneta Adamek i Andrzej Hernik.

Więcej. >>>

Szybowce Grunau Baby w Górach Kaczawskich

2010-05-24T10:16:00.005+02:00

Zapraszam do obejrzenia reportażu z lotniska w Jeżowie Sudeckim. Aktualnie odbywa się tam niezwykle ciekawa, widowiskowa impreza lotnicza - Europejski Zlot Szybowców Zabytkowych. Rozpoczęła się 17 maja i będzie trwała do ostatniej niedzieli miesiąca. W minioną sobotę wybrałem się na Górę Szybowcową z kamerą, z zamiarem nakręcenia filmu. Chciałem pokazać szybowce w akcji. Nieczęsto zdarza się taka okazja. Muzealne bez mała eksponaty są sprawne jeszcze i całkowicie gotowe do lotu. I piloci... niewiele młodsi od swoich maszyn. Pieczołowicie pielęgnowanych, utrzymanych w nienagannym stanie. Wyglądają jak nowe, jakby dopiero wyszły z fabryki. A przecież wykonane w Jeżowie Sudeckim. W słynnym na cały świat przedwojennym Grunau - kolebce światowego szybownictwa. W latach trzydziestych ubiegłego wieku. Popatrzmy, jak pięknie szybują po sudeckim niebie drewniane piękności. Chwila zadumy... Czas jakby zatrzymał się w miejscu... Latające aparaty wróciły do swojego hangaru...

Ciekawostka - dodałem ją w dniu 29.05.2010 - lot szybowcem Grunau Baby, z piękną muzyką.

(Autor z Islandii: Sigtryggur 'Zippo' Sigtryggsson)

Doliną Bobru do Siedlęcina

2010-05-17T09:20:00.005+02:00

W dniu 16 maja 2010 roku nastąpiła inauguracja sezonu wycieczek rowerowych organizowanych przez Szkołę Narciarską Aesculap dla swoich uczestników. Na naszej stronie internetowej sukcesywnie umieszczamy relacje z tych wycieczek. Zapraszamy do ich oglądania. Dzisiaj pojechaliśmy znaną i niezwykle ciekawą trasą - Doliną Bobru przez Perłę Zachodu do Siedlęcina. Przy popularnym „Grzybku” znajdującym się na Wzgórzu Krzywoustego nasz przewodnik, Pan Mariusz Jazienicki opowiedział nam o historii powstania Jeleniej Góry. W Siedlęcinie zwiedziliśmy Książęcą Wieżę Mieszkalną. Jest ona jednym z najciekawszych zabytków tego typu w Europie Środkowej. Została zbudowana jako wieża mieszkalna najprawdopodobniej przez Henryka I, księcia jaworskiego, w pierwszej połowie XIV w.

Siedlęcińska wieża jest jedną z największych atrakcji turystycznych Dolnego Śląska. Położona jest na ważnych szlakach turystycznych Sudetów, a mianowicie na:

- zielonym szlaku pieszym: Szlak Zamków Piastowskich;

- euroregionalnym turystycznym szlaku rowerowym: ER-6 Dolina Bobru;

- szlaku kajakowym po rzece Bóbr.

Przełęcz Karkonoska

2010-05-01T21:46:00.002+02:00

Po raz kolejny wybrałem się na Karkonoską Przełęcz. Już nie pamiętam który… Dziesiątki razy odwiedzałem schronisko „Odrodzenie”. Od dziecka… Kiedyś często jeździłem tam na nartach razem ze Szkołą Narciarską Aesculap. Odległe czasy, miłe wspomnienia. Były organizowane obozy podczas ferii zimowych. Na Przełęczy funkcjonował wyciąg narciarski.

Ostatnio, szczególnie po otwarciu przejścia granicznego z Czechami dla pieszych, narciarzy i rowerzystów, często przejeżdżam przez przełęcz rowerem. Do Drogi Sudeckiej można dojechać różnie. W zasadzie są dwie trasy. Jedna wiedzie z Jeleniej przez Cieplice i Stawy Podgórzyńskie. A druga przez Staniszów i Marczyce. Polecam również ciekawy wariant tej trasy – bardzo widokowy. Do Staniszowa Górnego obok pałacu na wodzie, z następnie do Sosnówki i nad zbiornikiem wody do Podgórzyna.

Podjazd na Karkonoską Przełęcz jest nazywany przez kolarzy „Ścianą płaczu”. Organizowane są tu wyścigi kolarskie – modne od niedawna „czasówki pod górę”. Ta jest ponoć najtrudniejsza w kraju. Karkonoska Przełęcz stała się sławna z tego powodu i jest znana w całej Polsce. Przyciąga setki kolarzy szosowych i górskich, którym nawet nie przeszkadza dziurawy asfalt – dodatkowe utrudnienie… Widzi się na co dzień bikerów pokonujących stromą szosę zygzakiem. Wjechanie na szczyt rowerem szosowym, bez dużych górskich przełożeń wymaga dużych umiejętności, siły i wytrzymałości. Morderczy podjazd…

Ale… Można sobie ułatwić zadanie… Założyć tylko, że to wycieczka… Zmniejszyć tempo, aparat w plecaku – przerwy co chwila, filmowanie. I… Ani obejrzymy się, kiedy wjedziemy na górę. A tam… Dobry obiad w polskim schronisku. Lub… cudowny zjazd do Szpindlerowego Młyna. Ale o tym już opowiem w następnym innym odcinku. Do zobaczenia.

Dookoła Jeżowa Sudeckiego

2010-04-20T08:30:00.002+02:00

Film z cyklu: "Wyprawy w Góry Kaczawskie". 18.04.2010. Wybrałem się w niedzielne przedpołudnie na spacer rowerowy, z kamerą w ręku. Spacer w założeniu mało intensywny. Chciałem wykorzystać wspaniałą pogodę - powietrze było tego dnia czyste jak kryształ - na filmowanie. Widoki na Sudety Zachodnie, a szczególnie na zaśnieżone jeszcze w kwietniu Karkonosze były wspaniałe...

Dwie minuty ciszy w Jeleniej Górze

2010-04-14T21:34:00.000+02:00

Tragedia w Smoleńsku.... Kwiaty, znicze, wieńce... Jelenia Góra, dnia 11.04.2010 roku.

Dom Gerharta Hauptmanna

2009-12-01T21:10:00.005+01:00

Muzeum Miejskie "Dom Gerharta Hauptmanna".

Kolejny film mojego autorstwa... Cytuję tu fragmenty tekstu ze strony muzeum.

"Muzeum mieści się w willi niemieckiego pisarza i laureata nagrody Nobla z 1912r. - Gerharta Hauptmanna w Jeleniej Górze – Jagniątkowie. Masywny, podobny do zamku dom będący architektonicznie mieszanką historyzmu i neorenesansu został zbudowany w latach 1900- 1901 według projektu berlińskiego architekta Hansa Grisebacha. Zbudowana na granitowej skale siedziba zwana "Wiesenstein" ( Łąkowy Kamień) otoczona parkiem o powierzchni ok. 1,6 ha. powstała w zamyśle jako willa widokowa, z której rozpościerał się widok na Karkonosze.

Muzeum udostępnia do zwiedzania pięć sal muzealnych integralnie związanych z twórczością Gerharta Hauptmanna. Zwiedzający mogą zobaczyć gabinet pisarza, dawną bibliotekę, salę kominkową, dawną jadalnię oraz ozdobiony w całości polichromią, wykonaną w 1922 r. przez J.M.Avenariusa - hol - zwany ze względu na tematykę malowideł "Halą Rajską". Na ekspozycję muzealną składają się przede wszystkim pamiątki dotyczące życia i twórczości Noblisty, takie jak fragmenty korespondencji, pierwsze wydania książkowe, dokumenty itd. Wystawa stała "100 lat willi Wiesenstein" prezentuje ponad stuletnią historię domu w powiązaniu z życiem i twórczością pisarza, silnie związanego z regionem Dolnego śląska. W dawnej jadalni znalazła miejsce wystawa multimedialna "Gerhart Hauptmann w wirze historii"".

W artykule wykorzystano fragmenty tekstu ze strony Muzeum Miejskiego "Dom Gerharta Hauptmanna".

Wiatr i konie

2009-11-24T16:22:00.004+01:00

Wiatr i konie
Zjawiska przyrody... Fen wieje w Sudetach Zachodnich.

Od wczoraj nad górami wiszą zwały chmur. Ciekawe zjawisko - wieje fen. Czyste, niezwykle przejrzyste powietrze. Słońce oświetla soczewkowe chmury. Ten silny wiatr denerwuje, powoduje złe samopoczucie. Z drugiej strony jednak, dzięki niemu pięknie jest teraz w górach. Mamy kontrasty - raz Łysa Gora tonie w słońcu a najbliższe Okole w cieniu. Drugi raz odwrotnie. Z Gór Kaczawskich świetnie widoczny wał fenowy nad szczytami Karkonoszy. Zostawiam wczorajszy film. Zobaczyć w nim można sceny z przesuwającymi się w szybkim tempie chmurami, widokami na Kotlinę Jeleniogórską, posłuchać wiatru... A także (tu niespodzianka dla koniarzy) - zachwycić się harcami łysogórskich wierzchowców. Zapraszam na krótka impresję...

Michal Razniewski - Photography

2009-11-01T22:27:00.010+01:00

Zbudowałem zupełnie nową stronę, całą we flashu (moje pierwsze dzieło w tej technologii). Jest ona dostępna w pełnych wymiarach pod adresem: www.michal-razniewski.webpark.pl. Zapraszam.

Free website - Wix.com

2009 10 15

2009-10-15T21:05:00.001+02:00

Pogoda w Górach Kaczawskich - news ze strony Aesculapa. Wyjątkowo, bo sytuacja wyjątkowa! Mamy na Łysej Górze (na szczycie) warstwę 15 cm świeżego puchu (stok nie wyratrakowany). Warunki narciarskie minus dostateczne. Wyciągi jeszcze nieczynne. Jest 15 października 2009. Tak wcześnie nie nadawałem jeszcze komunikatu narciarskiego. Dzisiaj bowiem padł rekord rozpoczęcia sezonu w Górach Kaczawskich. Na nartach, jeszcze symbolicznie, bo spodziewamy się szybkiego powrotu jesieni. Śnieg nie poleży długo, to pewne. Tak czy inaczej - wykonałem dzisiaj kilkadziesiąt skrętów na podchodzeniu. Październikowe zjazdy stały się faktem, co zostało odnotowane i sfilmowane. Zapraszam do obejrzenia video-komunikatu.

A mnie jest szkoda lata

2009-10-13T19:14:00.000+02:00

Lato minęło. I nic innego nie wypada robić, tylko szykować się do nowego sezonu narciarskiego. Nasi uczestnicy odwiedzili już Góry Kaczawskie - jak pisaliśmy już wcześniej, odbyła się uroczystość otwarcia roku szkolnego Szkoły Narciarskiej Aesculap. Mamy już złotą jesień. I jak zwykle chodzimy na jesienne wycieczki. Wspomnijmy jednak ciepłe letnie dni. Z nutką tęsknoty i żalem, że minęły, ale i z nadzieją prezentu od opatrzności w postaci pięknej, mroźnej zimy... Wspomnijmy lato... Przygotowaliśmy sympatykom Łysej Góry niespodziankę - film składający się z najciekawszych naszym zdaniem scen rozgrywajacych się w naszej mikrostacji właśnie latem. A więc z nutką tęsknoty, słowa piosenki - refren Emanuela Schlechtera i video...

Bo mnie jest szkoda lata i letnich złotych wspomnień,
Niech mówią: głupi, o mnie, a mnie jest żal.
Za oknem szaro, smutno, a jeszcze przed miesiącem
Pogoda, zieleń, słońce, naprawdę żal.

To tak jak gdyby ktoś najdroższy nagle odszedł
I zabrał radość, uśmiech, a zostawił łzy.
Bo mnie jest szkoda lata i ludzi żal, i nieba,
Po którym płyną smutne jesienne mgły.

Lysa Gora i okolice
przez razmich

Tekst i video: Michał Rażniewski

Wychowanie przez góry i dla gór

2009-10-13T19:00:00.002+02:00

Wielkimi krokami zbliża się nowy sezon narciarski. Już 4 października spotkamy się na Łysej Górze i zaczniemy wędrować wspólnie po górach aby budować formę na narty, poznawać Region Jeleniogórski, cieszyć się pięknem naszej małej ojczyzny. Rozmawiać ze sobą, zaprzyjaźniać... Wspólne wyjazdy grup z instruktorami integrują nas skutecznie, a umiłowanie gór, przyrody łagodzi obyczaje. Tak jak w poprzednich latach kontynuujemy działalność wychowawczą wśród dzieci i młodzieży. W myśl hasła, jakie przyświeca członkom Szkoły i Klubu od początku istnienia: "wychowanie przez góry dla gór". Cierpliwie, krok po kroku staramy się nauczyć jeździć na nartach kolejne pokolenie, dochować się dobrych narciarzy, radzących sobie w surowych, górskich warunkach, przysposobić wychowanków do zawodu instruktora. Po zdobyciu patentu będą uczyć swoich młodszych kolegów z Aesculapa. Mamy warunki do prowadzenia szkoleń narciarskich. Aesculap posiada dobrą, bezpieczną przyjazną bazę sportową. Doszedł do jej posiadania ciężkąI wieloletnią pracą. Dysponuje potencjałem zdolnych młodych ludzi, którzy od dziecka uczestniczyli, a później brali czynny udział w tworzeniu szkoły i naszej mikrostacji.

Obecnie wśród członków Zarządu są osoby, które zaczynały swoją przygodę narciarską w Aesculapie od szóstego roku życia. Będziemy się starali ze wszystkich sił, aby ta linia postępowania została zachowana. Instruktorów nie znajdujemy nagle pod choinką. Trzeba czasu...
A czas płynie. Szczegóły zacierają się w pamięci. Z rzadka odkurzamy stare albumy. Mamy ciągle za mało czasu, aby przeglądać stare zdjęcia. Spieszymy się ciągle... Zresztą... Po co wracać do przeszłości. Niepotrzebna to sprawa? A jednak warto powspominać, odświeżyć w pamięci sceny z młodości. Ważne daty - wydarzenia rodzinne, szkolne zachować w głowie, przekazać potomnym...

Dla nas, wychowanków Aesculapa Łysa Góra jest tradycyjnym miejscem spotkań, ćwiczeń, wspólnej zabawy. Jest w dużej mierze żywicielką. Pracujemy tutaj, to nasza bezpieczna baza, mamy zniżki, mamy treningi, mamy zawody.... Związani jesteśmy z tą górą od wielu lat. Dlatego warto powspominać... Okazało się, że bardzo łatwo to robić teraz. Jest dwudziesty pierwszy wiek. Technika przyszła nam w sukurs. Era szybkich komputerów i komputerowych stołów montażowych. Kiedyś montowałem filmy za pomocą sklejarek. Taśma super 8!. Robiłem zawodne sklejki na pociętych kawałkach wywołanego w Bydgoszczy filmu. Ładowałem materiał na rolki i wyświetlałem za pomocą projektora Ruś (dźwięk szedł ze zwykłego magnetofonu synchronizowanego ręcznie z projektorem). Mozolna, bardzo czasochłonna robota. Teraz jest dużo łatwiej.

Czy wiecie jak wyglądała Łysa Góra w latach 90-tych? Jak wyglądaliśmy wtedy? Jak jeździliśmy na nartach? Odkurzyłem archiwalne obrazki z życia Aesculapa. Podczas kręcenia filmów mieliśmy kilkanaście lat mniej niż obecnie... Filmy... kawał historii Szkoły Narciarskiej Aesculap, która istnieje od 1970 roku. Powstała seria 'Stare Video Aesculap i Łysa Góra'... W kolejnych odcinkach będziecie mogli zobaczyć uczestników naszej szkoły narciarskiej - początkujące maluchy jeżdżące na nartach po trawie, zawodników podczas treningów w Alpach i na zawodach w Kanadzie, instruktorów, rodziców... I Łysą Górę... Jakże inną... Bez schroniska, bez Tatra-Pomy, z autobusem zamiast baru, z wojskowym namiotem, chroniącym dzieci przed zimnym wiatrem. Tak było... Będziemy teraz częściej wracać do przeszłości. Technika przyszła nam w sukurs...

1992 Łysa Góra i Aesculap
przez razmich

Zapraszam do filmoteki obrazującej naszą działalność. W tym dziale obejrzysz video archiwalne tworzone w latach 1989 - 2003. Posiadamy duży zbiór filmów na taśmie VHS. Ostatnio są duże możliwości kopiowania tych historycznych materiałów na płyty DVD, a następnie umieszczania ich w Internecie. Oto efekty tej pracy. >>>

Michał Rażniewski

Zawody Rodzinne 2009

2009-02-24T19:06:00.001+01:00

Zawody Rodzinne 2009
Wideo wysłane przez razmich

Zawody Rodzinne odbyły się w dniu 22.02.2009 r. To tradycyjna impreza, jaką organizujemy na Łysej Górze dla swoich członków. Slalom gigant został przeprowadzony w znakomitych warunkach na nartostradzie nr 2. Startowały dzieci i ich rodzice. Rywalizowały ze sobą całe rodziny.

Zdjęcia, montaż i narracja: Michał Rażniewski
Muzyka: Alexander Blu

O Puchar Teresy i Stanisława Rażniewskich

2009-02-17T21:38:00.003+01:00

W dniu 15 lutego 2009 roku odbyły się na Łysej Górze Zawody o Puchar Teresy i Stanisława Rażniewskich. Na bardzo dobrze przygotowanej nartostradzie nr 1 rozegrano slalom gigant dla wszystkich dzieci i młodzieży - uczestników Szkoły Narciarskiej i Sudeckiego Klubu Sportowego Aesculap. Tę klubową imprezę zorganizowali członkowie naszego stowarzyszenia - pracownicy, instruktorzy i rodzice.

Nasi wychowankowie dość często uczestniczą w zawodach i sprawdzianach w narciarstwie alpejskim. Dzięki posiadanej bazie szkoleniowej łatwo przeprowadzić treningi slalomu czy slalomu giganta. Wystarczy tylko wyciągnąć tyczki z magazynku, naładować akumulatory wiertarki elektrycznej do robienia dziur w lodzie, ogrodzić teren, i... start... Zajęciom zawsze towarzyszy duża porcja emocji. Upajamy się szybkością... Lubimy "dotykać, zbijać tyczki". Nauczyliśmy się przecież jeździć prawidłowym torem jazdy. Nie robimy błędów. Przedtem długo ćwiczyliśmy, doskonaliliśmy się w narciarstwie - systematycznie uczestnicząc w zajęciach. Dlatego teraz dokładnie pokonujemy trasę... Przychodzi dobry wynik i nagroda... Zawody - popatrzmy - oto nasi młodzi narciarze pędzą w dół...

Czas na slalom gigant - lubimy wykonywać długie skręty. Zjeżdżamy szybko i płynnie. Kije pod pachy, pozycja "jajo", walczymy o dobry czas.

Zawody o Puchar Teresy i Stanisława Rażniewskich odbywają się na Łysej Górze każdego roku. Jest to jedna z wielu atrakcji, jakie czekają na dzieci z Aesculapa w trakcie sezonu. Między innymi startują one jeszcze w Pucharze Łysej Góry, Pucharze Skrzata, Zawodach Rodzinnych. Ściganie się jest ważnym elementem w nauce jazdy na nartach. Nasi wychowankowie uczą się zdrowej rywalizacji podczas rozgrywek narciarskich, rozwijają sprawność fizyczną. Nabierają odwagi... Oto jeleniogórzanie w Górach Kaczawskich... A później - podium i nagrody za dobrą jazdę...

Zdjęcia, montaż i narracja: Michał Rażniewski
Muzyka: Alexander Blu

Kaczawski Jarmark Bożonarodzeniowy

2008-12-15T15:03:00.003+01:00

Wycieczka do Jawora
by razmich

W dniu 14 grudnia 2008 roku uczestnicy Szkoły Narciarskiej Aesculap odwiedzili stare miasto Jawor. Zostaliśmy zaproszeni przez Stowarzyszenie Kaczawskie na II Ekologiczny Kaczawski Jarmark Bożonarodzeniowy. Ta ciekawa impreza odbyła się w Muzeum Regionalnym w Jaworze. Kolejna wycieczkowa niedziela... W okresie przygotowań do sezonu zimowego nasze dzieci, instruktorzy i rodzice uczestniczą w wycieczkach górskich i także odwiedzają ciekawe miejsca w Sudetach Zachodnich. To ... Aesculapa spotkania z górami, przyrodą i kulturą...

Tym razem byliśmy w Jaworze – znajdującym się u stóp Gór i Pogórza Kaczawskiego – Krainy Wygasłych Wulkanów. W czasie krótkiego pobytu w tym ładnym mieście zobaczyliśmy rynek i słynny Kościół Pokoju. Nasz przewodnik, Pan Mariusz Jazienicki opowiedział nam o wspaniałym zabytkowym budynku sakralnym, którego historia sięga 1654 roku. Został wybudowany na mocy traktatu wersalskiego zawartego w 1648 roku i kończącego wojnę trzydziestoletnią (według projektu Albrechta Seabischa z zastosowaniem konstrukcji ryglowej *).

Zanim udaliśmy się na jarmark spacerowaliśmy jeszcze po rynku i podziwialiśmy piękny ratusz i kamieniczki z podcieniami, bardzo podobne do naszych, jeleniogórskich. Tego dnia było gwarno w Muzeum Regionalnym w Jaworze. Ciekawe miejsce... Muzeum mieści się obecnie w XV wiecznym gotyckim zespole klasztornym pobernardyńskim. W jego skład wchodzi kościół NMP i klasztor, który został specjalnie zaadoptowany na cele muzealne. Natomiast remont kościoła ukończono w 1994 r. i mieści się tu Galeria Śląskiej Sztuki Sakralnej. **

Wnętrze kościoła wykorzystywane jest także w czasie organizowania różnych imprez kulturalnych. Już od godziny 10.00 tłumy jaworzan i mieszkańców okolicznych miast, miasteczek, gmin wypełniały stopniowo olbrzymie wnętrze kościoła – muzeum. Swoje dzieła prezentowali artyści, rękodzielnicy – wytwórcy produktów lokalnych, stowarzyszenia, koła gospodyń wiejskich...

Na wielkich stołach rozłożono różne wyroby z regionu. Zapachniało jaworskim chlebem. Błyszczały bombki choinkowe. Z zainteresowaniem oglądaliśmy rzeźbione figurki z drzewa, szopki noworoczne, ręcznie wykonane ozdoby i kartki świąteczne. Nie zabrakło oczywiście stoiska z agatami (minerał występujący na Pogórzu Kaczawskim). Nad uczestnikami imprezy górowała rosła postać św. Mikołaja, który rozdawał cukierki :)

Odbył się konkurs na „Najładniejsze stoisko na Jarmarku” Wystąpiły zespoły folklorystyczne. I jeszcze fragment artykułu ze strony Partnerstwa Kaczawskiego – w ten oto sympatyczny sposób Stowarzyszenie Kaczawskie przedstawia cel Jarmarku.

„Celem Jarmarku jest szeroko pojęta promocja naszego regionu – Krainy Wygasłych Wulkanów oraz prezentacja dorobku kulturowego i dorobku kulinarnego, a także prezentacja nas samych – mieszkańców Gór i Pogórza Kaczawskiego – Górali Kaczawskich, jakimi śmiemy się nazywać i jakimi chcemy być postrzegani. Pragniemy również, aby wspólne przeżycie tych magicznych przedświątecznych chwil, wpłynęło na zacieśnienie naszych wzajemnych relacji i przyjaźni.

Zapraszamy więc artystów, rękodzielników, rzemieślników, wytwórców produktów lokalnych, stowarzyszenia, koła gospodyń wiejskich i zespoły folklorystyczne z naszego regionu do aktywnego udziału w organizację tego wyjątkowego przedsięwzięcia”.

Patronat honorowy nad imprezą objął Wicemarszałek Województwa Dolnośląskiego - Tadeusz Drab, Starosta Powiatu Jaworskiego – Stanisław Laskowski i Burmistrz Miasta Jawora – Artur Urbański".

A teraz popatrzmy jak miło spędzaliśmy czas w Jaworze...

Źródła:

* wikipedia
** www.zabytki.pl

Wywiad ze Stanislawem Razniewskim

2008-09-25T21:01:00.001+02:00

Wywiad ze Stanislawem Razniewskim
Video wysłane przez razmich

Autor: Michał Rażniewski.
Video zostało zrealizowane w Górach Kaczawskich (jedno z pasm Sudetów Zachodnich) w 2008 roku.

Wywiad ze Stanisławem Rażniewskim, twórcą Szkoły Narciarskiej Aesculap Jelenia Góra i Mikrostacji Sportów Zimowych Łysa Góra - Dziwiszów. Rozmowę przeprowadził autor video w trudnym okresie funkcjonowania szkoły i ośrodka - po dwóch bezśnieżnych sezonach zimowych...

Łysa Góra nie jest komercyjnym przedsięwzięciem; to tylko baza szkoleniowa dzieci i młodzieży... Jednak pełni bardzo ważną funkcję w regionie – jest jedyną alternatywą narciarskiego wypoczynku po przeciwnej stronie Kotliny Jeleniogórskiej (a Karkonosze leżą na poludnie od Jeleniej Góry). Góry Kaczawskie były do momentu wybudowania mikrostacji Aesculapa, białą plamą na mapie narciarskiej Polski. Jedna to szkoła narciarska, zrobiła... czynem społecznym (ważne!). Informacje o Łysej Górze i ludziach ją tworzących na www.aesculap.com.pl

Jeleniogórskie Towarzystwo Fotograficzne

2008-09-24T16:21:00.031+02:00

Adres oficjalnej strony JTF - www.jtf.net.pl

Po przerwie wróciłem do Jeleniogórskiego Towarzystwa Fotograficznego. Spotkania odbywają się bez zmian przy ulicy Podwale. Mała, przytulna salka musi wystarczyć na wystawy i zebrania... Starzy znajomi... Sporo nowych twarzy... "Artystyczne czwartki". Można porozmawiać nie tylko o zdjęciach. Ludzi łączą wspólne zainteresowania. Fotografia zawsze na pierwszym miejscu. Plany na przyszłość, rozmowy o czekających nas plenerach... A może konkursik jakiś? Proszę bardzo - regularnie od lat odbywa się "Konkurs miesiąca". Co roku - "Jelenia Góra i Jeleniogórzanie". Postanowiłem po długiej nieobecności w pokoju pod Basztą, wykonać czyn społeczny na rzecz JTF. Zaprojektowałem stronę internetową Towarzystwa. -Czy może być? Zapytałem. Tak, jest akceptacja. No to puszczam do Internetu. Piszę o tym z pewną satysfakcją. Cieszę się. Wypada przecież, aby ta zasłużona dla Jeleniej Góry placówka kultury miała swoją witrynę. Powyżej scren strony głównej. Teksty historyczne w opracowaniu. Adres strony: www.jtf.net.pl